Μεγαλώνοντας ευτυχισμένα παιδιά που θα γίνουν ευτυχισμένοι ενήλικες

Ο τρόπος που ανατρέφουμε τα παιδιά μας είναι μία κληρονομιά που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. «Όταν θα γίνεις μάνα θα με καταλάβεις!» Σε κάθε ελληνική οικογένεια αυτή η φράση «μάστιγα» επαναλαμβάνεται συνεχώς, με την πρώτη ευκαιρία από τους γονείς μας. Με αυτή τη φράση να μας βαραίνει πώς μπορούμε να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά που θα γίνουν ευτυχισμένοι ενήλικες;

Μεγαλώνουμε άραγε ευτυχισμένα παιδιά;

Από πολύ μικρή δε, θυμάμαι τη δική μου μητέρα να απευθύνεται τόσο σε εμένα, όσο και στον αδερφό μου λέγοντάς μας: «Δεν θα κάνετε δικά σας παιδιά; Τότε να σας δω». Φυσικά, όντας φύσει και θέσει, αντιδραστική της απαντούσα ενίοτε, πως δεν θα κάνω παιδιά για να μην έχει να λέει. Ωστόσο δεν θα σας κρύψω πως αυτή η φράση ηχεί στα αυτιά μου μέχρι σήμερα. Δημιουργώντας μου στρες για το τι μητέρα θα γίνω, όταν και αν αποκτήσω παιδιά. Φαντάζομαι, πως δεν είμαι η μόνη που νιώθω έτσι καθώς, όλοι όσοι είναι ήδη γονείς ή έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους να κάνουν κάποτε οικογένεια σκέφτονται τι είδους γονείς θα γίνουν.

Γονεϊκή ενοχή: Είμαι “αρκετός” γονιός για το παιδί μου;

Τι θα συζητήσουμε για τα ευτυχισμένα παιδιά;

Σε αυτό λοιπόν το άρθρο θα μιλήσουμε για το πώς θα ξεφύγουμε, από τις προγραμματισμένες αντιδράσεις, που άθελά μας αποκτήσαμε από τους γονείς μας. Επιπλέον θα παραθέσουμε τις βασικές αρχές διαπαιδαγώγησης ώστε να μεγαλώσουμε τα ευτυχισμένα παιδιά που θέλουμε.

Τι πάει να πει ευτυχισμένα παιδιά;

Η διάσημη συγγραφέας Jessica Joelle Alexander του best seller βιβλίου της «Γιατί οι Δανοί μεγαλώνουν τα πιο ευτυχισμένα παιδιά στον κόσμο» επισημαίνει, πως το πρώτο και το σημαντικότερο βήμα που οφείλει να κάνει ένας γονέας είναι να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να εντοπίσει τα στοιχεία που επαναλαμβάνει από τους δικούς του γονείς.

Χρειάζεται δηλαδή, να αφιερώσουμε χρόνο στον εαυτό μας για να εντοπίσουμε τις φυσικές τάσεις, τις αυτόματες αντιδράσεις μας, ώστε να διαπιστώσουμε τι είναι αυτό που θέλουμε να αλλάξουμε. Η βιβλιογραφία μάλιστα, ονομάζει τις αυτόματες αντιδράσεις, ως έναν είδους προγραμματισμό, τον οποίο έχουμε κληρονομήσει από τους γονείς μας και είναι έμφυτος.

Επομένως πριν αντιδράσεις σκέψου:

• Μου αρέσει ο τρόπος που αντιδρώ στις διάφορες καταστάσεις που αντιμετωπίζω με το παιδί μου ή απλώς επαναλαμβάνω το μοτίβο των δικών μου γονέων;
• Τι θέλω να πετύχω με αυτήν μου την συμπεριφορά;
• Όταν είμαι κουρασμένος-η, αγχωμένος/η αντιδρώ όπως επιθυμώ ;

Χρειάζεται απίστευτη προσπάθεια μαζί με αρκετή αυτεπίγνωση και αυτογνωσία για να εντοπίσουμε την εσφαλμένη συμπεριφορά μας απέναντι στα παιδιά. Αν εντοπίσεις όμως τη λάθος συμπεριφορά έχεις διανύσει την μισή διαδρομή, προς την αλλαγή σου. Πρώτα την προσωπική σου αλλαγή και εξέλιξη και μετέπειτα την αλλαγή σου ως γονέας.

Θέλω να αλλάξω, μπορώ; Ξεπέρασε τον φόβο σου για την αλλαγή!

Η ανατροφή των παιδιών

Πώς όμως μπορούμε να αναθρέψουμε τα παιδιά μας, ώστε να έχουν μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία που θα τα οδηγήσει σε μία πιο ευτυχισμένη ενήλική ζωή; Μα φυσικά, μετατοπίζοντας το βάρος σας στη γνώση μέσα από το παιχνίδι, στη θετική αναπλαισίωση και όχι στην τιμωρία. Ας τα δούμε όμως αναλυτικότερα:

Βασικές αρχές διαπαιδαγώγησης για ευτυχισμένα παιδιά

• Παιχνίδι: Οι γονείς αγωνιούν, για το αν το παιδί τους θα ξεχωρίσει στο σχολείο, αν θα διακριθεί σε κάποιο άθλημα κ.λπ. Αισθάνονται μάλιστα μία πληρότητα βλέποντας το παιδί τους να κάνει ορατά προοδευτικά βήματα. Ωστόσο πολλοί γονείς δεν αντιμετωπίζουν το παιχνίδι, ως μέθοδο γνώσης και ανακάλυψης. Μάλιστα φορτώνουν το πρόγραμμα του παιδιού με περαιτέρω δραστηριότητες. Το ελεύθερο όμως, ανοργάνωτο παιχνίδι είναι εργαλείο μάθησης και ανακάλυψης για το παιδί. Ένα από τα μεγαλύτερα οφέλη του είναι πως καθιστά τα παιδιά ψυχικά ανθεκτικά. Μαθαίνοντάς τους να διαχειρίζονται το άγχος τους. Η ικανότητα λοιπόν να αντιμετωπίζεις μία αποτυχία, να είσαι ανθεκτικός είναι από τους σημαντικότερους τομείς για μια ευτυχισμένη ενήλικη ζωή.

Η αξία του παιχνιδιού για τη ζωή του παιδιού

• Αυθεντικότητα: Να είστε αυθεντικοί απέναντι στα παιδιά σας. Να είστε αληθινοί, ταπεινοί και ειλικρινείς. Διδάξτε τους την ειλικρίνεια και δώστε τους να καταλάβουν, πως είναι σπουδαιότερο για εσάς να αποδεχτούν το λάθος τους, παρά να τιμωρήσετε την κακή συμπεριφορά τους. Τέλος, προσφέρετε τον έπαινο στη διαδικασία και την προσπάθεια που κάνει το παιδί και όχι στο αποτέλεσμα, π.χ. «Μελέτησες μεθοδικά, επανέλαβες αρκετές φορές την ύλη και αυτό είχε αποτέλεσμα». Ακόμη αποφύγετε επαίνους του τύπου: «Είσαι πολύ έξυπνη. Διότι το παιδί θεωρεί πως πέτυχε εξαιτίας της έμφυτης ικανότητάς του και όχι λόγω της επιμονής και της προσπάθειάς του.
• Θετική πλαισίωση: Βάλτε τα γυαλιά της θετικότητας και χρησιμοποιήστε τη, στη σχέση με το παιδί σας. Αυτό που στην ουσία μαθαίνει η θετική πλαισίωση στο παιδί είναι να μετατοπίζει την προσοχή του, από αυτό που νομίζει ότι δεν μπορεί να υλοποιήσει σε αυτό που μπορεί. Δείξτε στο παιδί ότι δεν είναι όλα μαύρο – άσπρο, κρίνετε λιγότερο, αποδεχτείτε περισσότερο. Ξεχωρίστε τη συμπεριφορά τους από το άτομο και αποφύγετε τη χρήση ταμπέλας. Για παράδειγμα αντί να πείτε «Είναι νευρική», πείτε «Κάποιες φορές έχει έντονα το στοιχείου του εκνευρισμού».

Τέλος να θυμάστε πως το παιδί σας έχει ανάγκη να ακούει από εσάς:

1. Σε αγαπώ
2. Είμαι περήφανος/η για εσένα
3. Σε ακούω
4. Συγνώμη
5. Σε συγχωρώ
6. Είμαι εδώ για εσένα

Στο πώς αντιδρούμε κρύβεται η εξέλιξη ή όχι, του εαυτού μας και των γύρων μας… Επικεντρώσου στην προσωπική σου εξέλιξη λοιπόν! Keep going ♥

Τι σημαίνει καλός γονέας;