Αύγουστος μήνας, με ζέστη στην παραλία και με τον ήχο των τζιτζικιών που ξεκουράζονται στα αλμυρίκια, στον καλά κρυμμένο και πολύ μικρό κόλπο κοντά στην Αθήνα, που είχα πάει για μπανάκι με μια φίλη. Δύο παρέες όλες κι όλες εκεί, και οι κρύοι καφέδες μας είχαν πια τελειώσει και ο μόνος τρόπος για να δροσιστούμε ήταν να βουτάμε στο νερό. Από προστασία μόνο τα αντηλιακά, καθώς δεν είχαμε πάρει ομπρέλα όπως η οικογένεια δίπλα μας.

παραλία και φαγητό παιδιά παίζουν στη θάλασσα

Αυτή η οικογένεια είχε όλο τον εξοπλισμό!

Ομπρέλες, καρέκλες, ξαπλώστρες, ψυγείο, νερά, μουσική, στρώματα, μπρατσάκια, ψάθες, κουβαδάκια, φτυαράκια, αυτοκινητάκια, μπουλντόζες, κούκλες… τα πάντα. Εμείς τίποτα.

Κατά στιγμές η φωνή της μητέρας από τη δίπλα οικογένεια, σκέπαζε τη μουσική τους καθώς φώναζε στα παιδία που έπαιζαν στην άκρη της θάλασσας, είτε για να προσέχουν είτε για να επιβάλει την τάξη, είτε να επιβραβεύσει το αγοράκι που είχε μάθει να κάνει μπάνιο χωρίς μπρατσάκια ή το κοριτσάκι που μόλις είχε μάθει να κάνει βουτιές.

παραλία και φαγητό παιδιά τρέχουν στην άμμο
Με το κεφτεδάκι στην παραλία

Και ενώ μιλάγαμε για θέματα εργασίας με τη φίλη, μας ήρθε μυρωδιά από φαγητό. Γυρίσαμε και είδαμε την οικογένεια να έχει βγάλει ντομάτες, ψωμί, τυρί, τοστάκια, καρπούζι, μπύρες, χυμούς και τα κλασσικά κεφτεδάκια.

Εμείς απλά ζηλεύαμε τα κεφτεδάκια και τις μπύρες στα σιωπηλά. Είχε πέρασε κανένα μισάωρο και ενώ χαζεύαμε τη θάλασσα και ρίχναμε κρυφές ματιές, η κυρία άρχισε να φωνάζει: “Βασιλάαααακη, το κεφτεδάκι σου δεν έφαγες!” και άρχισε το κυνηγητό, μπροστά το παιδί, πίσω η μάνα με τον κεφτέ στο χέρι.

παραλία και φαγητό μαμά και κόρη στη θάλασσα

Εννοείται ακούστηκαν και όλα τα στερεότυπα.

“Αν δε φας το φαγητό σου, δε θα κάνεις άλλο μπάνιο!” “Μα αφού έφαγα 2 τοστ, σαλάτα και ήπια το χυμό μου” “Αυτό που σου λέω εγώ! Συγνώμη αλλά δε θα κάνεις άλλο μπάνιο…”

Τελικά το παιδί υποχώρησε και έφαγε και τους κεφτέδες και το υπόλοιπο καρπούζι! Πάει να σηκωθεί και ακούγετε “Δεν μπορείς να πας για μπάνιο, δεν έχεις χωνέψει, θα πνιγείς”… και άρχισε ο επόμενος κύκλος κουβέντας.

Η άτυπη συμφωνία

Το παιδί υπέκυψε στη πίεση της μητέρας και έφαγε, ενώ δεν ήθελε. Μια συμφωνία του τύπου “φάε και θα κάνεις μπάνιο”. Μια συμφωνία της οποίας οι όροι δεν συζητήθηκαν και όταν το παιδί πήγε να πάρει το μέρος της συμφωνίας του, ο γονιός δεν φάνηκε συνεπής.

Σίγουρα ο γονιός είχε δίκιο καθώς δεν μπορείς να κάνεις μπάνιο με γεμάτο στομάχι. Το παιδί όμως δεν το γνωρίζει και με το δίκιο του, νιώθει ότι ο γονιός δεν κράτησε το μέρος της συμφωνίας του.

Το φαγητό ως εργαλείο

Πάνε δύο χρόνια που ήμουν στην Πρέβεζα για διακοπές και μια φίλη είχε κατηγορήσει άδικα τον γιο της για ένα θέμα και ένιωθε ενοχές. Την είδα να σηκώνεται να παίρνει το τηλέφωνό της και τα τσιπς και να πλησιάζει τον Αλέξανδρο. Γύρισε μετά από λίγο μόνο με το τηλέφωνό της και ο Αλέξανδρος είχε μείνει πίσω με τα τσιπς. “Τι έγινε;” τη ρωτάω. “Ε να, ένιωσα άσχημα και πήγα να του ζητήσω συγνώμη”, “Και τα τσιπς; Είναι μέρος της συγνώμη σου; … παύση … “δηλαδή είναι σαν να του λες, επειδή σε αδίκησα, σου ζητώ συγνώμη και πάρε και τα πατατάκια ως ένδειξη μεταμέλειας…”

παραλία και φαγητό μαμά και κόρη τρώνε κέικ

Άτυπα λοιπόν το παιδί συνδέει μια εσωτερική του κατάσταση, τη συγκεκριμένη την αδικία, με το φαγητό.

Αποτέλεσμα

Γιατί πρέπει η συγνώμη μας στο παιδί να συνοδεύεται με το φαγητό; Γιατί πρέπει όποιο εσωτερικό συναίσθημα, πχ. αδικία, να τη συνδέουμε με το φαγητό, επειδή ως γονείς δε ξέρουμε πως να διαχειριστούμε μια κατάσταση;

Με το κεφτεδάκι στην παραλία

Άλλες περιπτώσεις

Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις που ενώ όλοι έχουν τελειώσει το φαγητό, ο γονέας ανακαλύπτει ότι έχει μείνει ένα τελευταίο κομμάτι σε κάποιο πιάτο, το δίνει στο παιδί και του λέει “φάτο για να μην το πετάξουμε”!

Πεδίο σκέψης

Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας να χρησιμοποιήσουν το φαγητό για να νιώσουν καλύτερα. Άθελά μας εκπαιδεύουμε το παιδί μας να πρέπει να τρώει κάτι για να σταματήσει να νιώθει κάπως; Γιατί να μην κάτσει το παιδί με το συναίσθημα του; Γιατί να μην αφήσουμε το παιδί να μάθει από αυτό το συναίσθημα;

Ίσως είναι ώρα να αντιληφθούμε ότι το φαγητό δεν είναι η λύση για τα συναισθηματικά ή τα ψυχολογικά μας. Γιατί κάπως έτσι, καταλήγουμε να τρώμε για να νιώσουμε καλύτερα, ή τρώμε γιατί είμαστε στεναχωρημένοι κτλ κτλ κτλ

παραλία και φαγητό γυναίκα τρώει στενοχωρημένη

Βιολογικά

Όπως και ένας ενήλικας έτσι και ένα παιδί γνωρίζει το πότε έχει φάει. Δεν χρειάζεται να τελειώσει τη μερίδα που ο γονέας αξιολόγησε, εκτός αν υπάρχει ιατρική ανάγκη. 

Το στομάχι ενός παιδιού δεν έχει το ίδιο μέγεθος με αυτό του ενήλικα και από επίσης δεν είναι όλα τα παιδία ίδια. Να θυμόμαστε ότι κάθε άνθρωπος γεννιέται με τη δυνατότητα να γνωρίζει πότε πεινάει, πόσο πεινάει και πότε έχει χορτάσει.

παραλία και φαγητό κορίτσι κάθεται στο λάπτοπ
Με το κεφτεδάκι στην παραλία

Ο γονιός θα πρέπει να εκπαιδεύσει το παιδί, και ίσως να πρέπει να το αντιληφθεί ο ίδιος πρώτα, ότι το φαγητό είναι το καύσιμο για τον οργανισμό μας και να μην χρησιμοποιείτε ούτε ως εργαλείο μόχλευσης. Και βέβαια ούτε ως εργαλείο τακτοποίησης των ψυχολογικών μας.

Γιάννης Αθανασόπουλος

Γιάννης Αθανασόπουλος

Mindset & Intention Trainer, nlpgreece® Senior Trainer

Ο Γιάννης Αθανασόπουλος, από Μηχανολόγος Ναυπηγός και από το βάθρο του Corporate μεταπήδησε στην συμβουλευτική και εκπαίδευση των ανθρώπων. «Ιδανικά θα ήθελα έναν κόσμο που να αποδεχόμαστε τους εαυτούς μας και τους άλλους. Πάντα να προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο σήμερα» μας λέει. Είναι μεγάλη μας χαρά που τον έχουμε στην ομάδα μας και θα μοιραστεί τις γνώσεις και τις εμπειρίες του μαζί μας! Στον ελεύθερό τoυ χρόνο βοηθάει στο animation φεστιβάλ Animasyros ως υπεύθυνος εθελοντών.

Διαβάστε περισσότερα
nlpgreece®

Σε συνεργασία με:

nlpgreece®

Καλωσορίζουμε με πολλή χαρά, το nlpgreece®, τους πρωτοπόρους στην επιστημονική εφαρμογή & εκπαίδευση του συστήματος NLP από το 1998 στην Ελλάδα και τη Κύπρο. Με στόχο τους να δώσουν σε όλους τους ανθρώπους τις τεχνικές του συστήματος, ώστε να κάνουν τις τομές που στοχεύουν. Μπαίνουν στην ομάδα μας για να προσφέρουν εξειδικευμένες δράσεις για την οικογένεια, το παιδί και τον γονέα σε κάθε ρόλο του (μέσα και έξω από το σπίτι).

Διαβάστε περισσότερα