Με αφορμή τη μεγάλη απήχηση που είχε το live «Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να ακούει το σώμα του» με βάση την ομώνυμη σειρά αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε ορισμένα από τα σχόλια που δεχτήκαμε και να τα χωρίσουμε σε μικρότερα, αυτόνομα άρθρα με τη μορφή «Ερώτηση-Απάντηση».

Πάμε να δούμε, λοιπόν, την 1η ερώτηση:

Ερώτηση:

Από ποια ηλικία μπορούν τα παιδιά να ακούν το σώμα τους;

Δηλαδή, να καταλαβαίνουν πότε και πόσο πεινούν, καθώς επίσης και πότε χόρτασαν.

Απάντηση:

Στην πραγματικότητα, κάθε παιδί είναι σε θέση να αναγνωρίζει τα σημάδια πείνας και κορεσμού από το σώμα του από τη στιγμή που γεννιέται. Τα δικά μας ερεθίσματα είναι μερικές φορές αυτά που επηρεάζουν τα σημάδια αυτά στη μετέπειτα ζωή του παιδιού.

Δεν πρόκειται για μία “δεξιότητα” που χρειάζεται να μάθει, αλλά για μία έμφυτη ικανότητα, την οποία εμείς προσπαθούμε να το βοηθήσουμε, ώστε να τη διατηρήσει ανέπαφη και να την καλλιεργεί κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Η ανάγκη για τροφή αποτελεί πρωταρχική, βιολογική ανάγκη που εκδηλώνεται με το αίσθημα της πείνας. Κάθε άνθρωπος βιώνει το αίσθημα της πείνας μέσα στο σώμα του με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.

Όταν η ανάγκη για ενέργεια αρχίζει να καλύπτεται, τότε παρατηρείται σταδιακή εξασθένηση της πείνας, η οποία σιγά-σιγά οδηγεί στην εμφάνιση των μηνυμάτων κορεσμού στο σώμα, τα οποία ενημερώνουν το άτομο ότι χόρτασε.

Κατ’ επέκταση, το να ακούει ένα παιδί το σώμα του δεν είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει ή προϋποθέτει γνωστικές ικανότητες ή διαδικασίες σκέψης.

Αντιθέτως, επιτυγχάνεται μέσω της σύνδεσης με το εσωτερικό του σώματος (εσωτερική επίγνωση), η οποία ευνοεί την ομαλή επικοινωνία του ατόμου με τα εκάστοτε ερεθίσματα.

Για να μπορεί να γίνει αυτό επιτυχώς, είναι σημαντικό να επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες στο περιβάλλον (όπως ηρεμία), ώστε το παιδί να είναι σε θέση να ανταποκρίνεται στα μηνύματα που δέχεται από το σώμα του, χωρίς να αποσπάται η προσοχή του, αλλά και χωρίς να δέχεται κριτική για αυτά.

Η ηλικία μπορεί να επηρεάσει μονάχα τον τρόπο, με τον οποίο μπορούμε να το επικοινωνήσουμε αυτό σε κάθε παιδί.
Για παράδειγμα, σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορείτε να συζητήσετε σχετικά με αυτό, ώστε να το γνωρίζει, καθώς κάτι τέτοιο φαίνεται πως ενισχύει το αίσθημα εμπιστοσύνης, αλλά και σεβασμού προς το σώμα του συνολικά:
“Μονάχα εσύ μπορείς να γνωρίζεις τις πραγματικές σου ανάγκες, επειδή είναι το δικό σου σώμα! Εγώ είμαι εδώ, δίπλα σου για να σε βοηθάω να καλύπτεις τις ανάγκες του οργανισμού σου, προσφέροντάς σου ό,τι χρειάζεσαι κάθε φορά.”

Για εσένα που σου άρεσε αυτό το άρθρο δες το βίντεο:

Δες τη σειρά εδώ
Κωνσταντίνα Κατσανά

Κωνσταντίνα Κατσανά

Διαιτολόγος, Διατροφολόγος

Εκπαίδευση Πτυχίο: Τμήμα Επιστήμης Διατροφής & Διαιτολογίας, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, 2014 Μεταπτυχιακό: Εφαρμοσμένη Διατροφή & Διαιτολογία, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, 2017 Εργασιακή Εμπειρία Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Ελεύθερος Επαγγελματίας...

Διαβάστε περισσότερα