Όταν ήμουν μικρή, μερικές απο τις καλοκαιρινές μου αναμνήσεις που θυμάμαι ήταν ότι έβρισκα ευφάνταστους τρόπους να παίζω. Ειδικά στην περίοδο των διακοπών που είχα απεριόριστο χρόνο έκανα σπουδαίες ανακαλύψεις!

Παιχνίδια στο σπίτι

Τα διάφορα μπουκαλάκια που είχαμε σπίτι -κυρίως καλλυντικά της μαμάς- γινόντουσαν ανθρωπάκια και οικογένειες. Μέσα από αυτό το προβολικό παιχνίδι επεξεργαζόμουν συμπεριφορές και συναισθήματα και περνούσα ατελείωτες ώρες.

 Μια άλλη αγαπημένη μου ασχολία ήταν η ζωγραφική. Ζωγραφική με νερομπογιές. Συνδυασμός έκφρασης συναισθημάτων και αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Κάποια εποχή, είχα ένα παλιό ημερολόγιο και εκεί ζωγράφιζα ότι ήθελα. ¨Ήταν το “ημερολόγιο ζωγραφικής” μου!

Καλοκαιρινές αναμνήσεις από παιχνίδια στην παραλία

Στην παραλία φυσικά τι πιο αγαπημένο από την άμμο:

  • Κατασκευές κάστρων
  • σπηλιών
  • κεφτέδων
  • σούπας (άμμος με νερό)

Ασχολία, που εγείρει τη φαντασία και όλες τις αισθήσεις! Άσε τα κοχύλια (αν είσαι τυχερός βέβαια και τα βρεις), καβούκια από αχινούς(!!), ξεραμένους αστερίες αλλά και πέτρες. Βότσαλα! Διάλεγα άσπρα και φαρδιά για να τα ζωγραφίσω. Ή πέτρες διαφόρων χρωμάτων και μεγεθών και έπαιζα και με αυτά παιχνίδια ρόλων. Αν ήμουν τυχερή και έβρισκα κοχύλια, έφτιαχνα κολιέ και σκουλαρίκια. Και φυσικά κολύμπι. Παιχνίδια στη θάλασσα με τον αδελφό μου και εξερεύνηση του βυθού με μάσκα και αναπνευστήρα.

Παιχνίδια με τους γονείς

Από τις πιο αγαπημένες μου ώρες ήταν όταν η μαμά και ο μπαμπάς έπαιζαν μαζί μου! Τότε ένιωθα πολύ σπουδαία και σημαντική! Δεν ήταν ανάγκη να παίξουμε και απαραίτητα κάποιο παιχνίδι. Αρκεί να με περιλάμβαναν στην ασχολία τους. Στη μαγειρική, στις δουλειές του σπιτιού ή και στο ψάρεμα! Μέσα από εκεί ρουφούσα ενέργεια για την αυτοεικόνα μου και επιπλέον συνδεόμουν μαζί τους.

Καλοκαιρινές αναμνήσεις: Γιαγιά και Παππούς

Όταν τύχαινε να πάω στο χωριό χωρίς τη μαμά μου, στη γιαγιά μου, αρρώσταινα. Παρόλο που με τη γιαγιά μου ήμουν πολύ συνδεδεμένη, ο δεσμός με τη μαμά δεν μπορούσε να αντικατασταθεί. Τότε η μαμά μου μου έδινε ένα προσωπικό της αντικείμενο να το έχω μέχρι να ξανασμίξουμε. Με βοηθούσε πολύ επίσης το ημερολόγιο ζωγραφικής. Σχεδίαζα τη στεναχώρια μου, τη χαρά μου, τα όνειρά μου. Και έτσι περνούσε ο καιρός και ξανασμίγαμε.

Επιστροφή από τις διακοπές

 Όσο μεγάλη ήταν η χαρά για διακοπές, τόσο μεγάλη και η στεναχώρια για την επιστροφή στη βάση μας. Είχαμε καθιερώσει κάθε φορά που επιστρέφαμε από την εξοχή, μια συνήθεια. Δεν προλαβαίναμε να αφήσουμε τα πράγματά μας και τρέχαμε να αγοράσουμε χρυσόψαρα. Αυτό το “τελετουργικό», μας έκανε πιο υποφερτό τον πόνο μας και σηματοδοτούσε το τέλος των διακοπών και την αρχή της καθημερινότητας στην πόλη.

Οι διακοπές πάντα αποτελούσαν ένα απαραίτητο και ευχάριστο διάστημα στη ζωή μου. Παρόλα αυτά το στοιχείο της “γλυκιάς βαρεμάρας” δεν έλειπε ποτέ. Αλλά ήταν αυτό το στοιχείο που μου έδινε την ευκαιρία να μαζέψω δυνάμεις, να γνωριστώ με τις προτιμήσεις μου και να μετρήσω την ανθεκτικότητά μου

Αυτό το άρθρο είναι απόσπασμα από το e-Book “Καλοκαιρινές δραστηριότητες για παιδιά” της συνεργάτη μας Πόπη Γιαλυράκη (Παιγνιοθεραπεύτρια,Ψυχοθεραπεύτρια)

Γίνε μέλος στο Project Parenting και βρες μέσα στο eBook 5+1 καλοκαιρινές δραστηριότητες για το παιδί!

Από τη Πόπη Γιαλυράκη, Ψυχοθεραπεύτρια – Παιγνιοθεραπεύτρια,
kalliopiyaliraki@hotmail.com