Βίωσες απώλεια εγκυμοσύνης; Και μετά, τι;

Μετά από την απώλεια εγκυμοσύνης, μετά από μια διακοπή κύησης, μια αποβολή, μετά από θνησιγένεια, οι περισσότεροι από εμάς ευχόμαστε στο ζευγάρι να κάνει άλλο παιδί. Να έρθει το μωρό-ουράνιο τόξο (rainbow baby) όπως συνηθίζεται να λέγεται. Και είναι αλήθεια ότι πολλά ζευγάρια αποφασίζουν να προσπαθήσουν ξανά.

Πώς βιώνει την απώλεια ένα παιδί και πώς ένας γονέας;

Έχουν την ανάγκη, τη λαχτάρα να αποκτήσουν ένα μωρό ζωντανό, να δώσουν αδερφάκι στο παιδί ή στα παιδιά που πιθανόν ήδη έχουν. Ευτυχή όσα ζευγάρια αποκτούν γρήγορα ένα μωρό, γεμίζοντας έτσι την αγκαλιά τους και απαλύνοντας, κάπως, τον πόνο της απώλειας.

Όμως ο δρόμος της προσπάθειας για μια επόμενη εγκυμοσύνη δεν είναι πάντα βατός.

Για πολλά ζευγάρια ένα επόμενο μωρό δεν έρχεται ούτε γρήγορα, ούτε εύκολα. Ίσως πάρει καιρό μέχρι να καταφέρει μια γυναίκα να μείνει έγκυος ξανά. Ίσως χρειαστεί να προχωρήσει σε εξωσωματική, σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, και να μπει σε μια διαδικασία που απαιτεί ψυχικό σθένος και στήριξη.

Ίσως έχει αμφιβολίες για το αν θέλει πραγματικά να κάνει άλλο παιδί.

Αν αντέχει να ξαναβιώσει όλα τα στάδια της εγκυμοσύνης, αν θέλει, αν είναι έτοιμη, αν χωρά μια τέτοια διαδικασία στη ζωή της αυτή τη στιγμή.

Και κάθε φορά που της έρχεται περίοδος, κάθε μήνα που αναμένει με αγωνία και τελικά βλέπει αίμα στο εσώρουχό της, βιώνει πένθος, ξανά και ξανά. Ένας μικρός αποχαιρετισμός στο μωρό που για ακόμα μια φορά δεν ήρθε, βιώνεται κάθε μήνα από τη γυναίκα που αλλάζοντας σερβιέτες, κλαίει σιωπηλά.

Πολλές μπορούν να είναι οι εκδοχές και οι επιλογές μιας γυναίκας, ενός ζευγαριού, μετά από μια εγκυμοσύνη που δεν είχε την επιθυμητή έκβαση. Κάποιες από αυτές τελεσίδικες, κάποιες προσωρινές, κάποιες ακόμα και αναγκαστικές, όταν το ίδιο μας το σώμα δε μας αφήνει περιθώρια.

Πώς βιώνει την απώλεια ένα παιδί και πώς ένας γονέας;

Η πληγή της απώλειας δεν επουλώνεται εύκολα.

Αυτό ισχύει ακόμα ειδικά σε μια κοινωνία που δεν έχει μάθει ακόμα να μιλά ανοιχτά για αυτήν, που προσπερνά αυτούς τους θανάτους με χαρακτηριστική άνεση και με φράσεις που υποβαθμίζουν το βίωμα του πένθους.

Ας δοκιμάσουμε να πλησιάσουμε τους ανθρώπους που έχουν τέτοιες πληγές με κατανόηση, δίνοντάς τους το χώρο να επιλέξουν τη δική τους διαδρομή, να χαράξουν τη δική τους, μοναδική και ξεχωριστή πορεία μετά την απώλεια.

Κι αν είσαι γονιός που έχεις βιώσει μια τέτοια εμπειρία και διαβάζεις τώρα αυτές τις γραμμές, θέλω να σου πω ότι σε αγκαλιάζω για ό,τι κι αν επιλέξεις να κάνεις μετά, όπως και αν είσαι, όπως κι αν νιώθεις. Αξίζεις αγάπη και σεβασμό, αξίζεις μια αγκαλιά, αξίζεις αποδοχή, και πίστεψέ με, το βλέπω ολοκάθαρα, αναβλύζεις ομορφιά και φως, ακόμα στις πιο σκοτεινές σου μέρες.

Άρθρο: Βίωσες απώλεια εγκυμοσύνης; Και μετά, τι;