Πώς να αντιμετωπίσεις μια χαμηλή βαθμολογία του παιδιού στο σχολείο;

Τις περισσότερες φορές οι γονείς ενδιαφέρονται ώστε το παιδί να επιτυγχάνει στις σχολικές δοκιμασίες και οι βαθμολογίες του να είναι σταθερά υψηλές. Βαθμολογίες κάτω του μετρίου, είτε βαθμολογίες κάτω από τη βάση προκαλούν αναστάτωση, ανησυχία και αρκετές φορές προστριβές ανάμεσα στον γονιό και το παιδί. Τι γίνεται όταν θα φτάσει στο σπίτι η πρώτη μη αναμενόμενη βαθμολογία; Πώς μπορείς να αντιμετωπίσεις μια χαμηλή βαθμολογία;

Πώς να αντιμετωπίσεις μια χαμηλή βαθμολογία του παιδιού στο σχολείο;

Θα δούμε λοιπόν μαζί τρόπους διαχείρισης της σχολικής αποτυχίας και ενίσχυσης των επιδόσεων.

Αρχική στάση του γονέα όταν του ανακοινώνεται μια χαμηλή βαθμολογία

Το βασικότερο βήμα στο οποίο θα πρέπει να προβεί ο γονιός είναι η αποδοχή αυτής της βαθμολογίας και όχι η άμεση επίρριψη ευθυνών στο παιδί, η στέρηση ορισμένων δικαιωμάτων και η επιβολή ποινών. Ένα βασικό ερώτημα το οποίο θα πρέπει να θέσει ο γονιός είναι «τι συνέβη και η προσπάθεια του παιδιού δεν απέδωσε;».

Σε ένα δεύτερο επίπεδο θα πρέπει να συνυπολογίσει παράγοντες όπως είναι ο χρόνος που δαπανήθηκε στην προετοιμασία και τη μελέτη, η ποιότητα της μελέτης, ενδεχόμενες μαθησιακές δυσκολίες οι οποίες υποβόσκουν και δεν έχουν γίνει αντιληπτές.

Εστίαση του γονιού στο πρόβλημα αναλόγως την τάξη στην οποία βρίσκεται το παιδί

Ασφαλώς η αντιμετώπιση του γονέα θα πρέπει να διαφέρει βάσει της σχολικής βαθμίδας στην οποία φοιτά το παιδί. Σε κάθε σχολική τάξη η επίδοση των μαθητών προσδιορίζεται με διαφορετικούς τρόπους και αξιολογείται με πολυπληθή κριτήρια. Για παράδειγμα, στις πρώτες σχολικές τάξεις του δημοτικού η επίδοση προσδιορίζεται αποκλειστικά και μόνο περιγραφικά, ενώ στη συνέχεια με τη χρήση αριθμών μέχρι το 10 και το 20.

Διάβασμα στο σπίτι: Προκλήσεις, παγίδες και ευκαιρίες

Σε κάθε λοιπόν επίπεδο η αντιμετώπιση της χαμηλής βαθμολογίας συνδέεται με την προσαρμογή των μεθόδων προσέγγισης του παιδιού.

Σε ένα παιδί δημοτικού η συζήτηση σχετικά με τις βαθμολογίες θα είναι ηπιότερη και πολύ πιο απλής μορφής. Συνήθως ο γονέας στην περίπτωση αυτή μπορεί να δαπανήσει περισσότερο χρόνο ενασχόλησης μαζί με το παιδί και να παρακολουθεί συστηματικότερα την μελέτη και την πρόοδο του στο σχολείο. Σε παιδιά μεγαλύτερης τάξης του δημοτικού ο γονέας μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό φορέα προκειμένου να αποκλείσει το ενδεχόμενο ύπαρξης μίας μαθησιακής δυσκολίας, η οποία αποβαίνει τροχοπέδη στη σχολική επίδοση του παιδιού και να ενημερώνεται συστηματικά από τον διδάσκοντα. Σε περίπτωση βέβαια ύπαρξης μαθησιακών δυσκολιών ο γονέας θα είναι καλό να κινητοποιηθεί άμεσα. Σε τάξεις όπως είναι το γυμνάσιο και το λύκειο, όπου το παιδί πλέον είναι συνειδητοποιημένο σχετικά με τις επιδόσεις και τις βαθμολογίες οι συζητήσεις ασφαλώς είναι πιο ουσιαστικές.

Βασικά ερωτήματα τα οποία μπορούμε να θέσουμε στο παιδί είναι τα εξής:

1. Πόσο χρόνο δαπάνησες στην προετοιμασία του μαθήματος;
2. Είσαι ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα;
3. Κατανοείς τις συνέπειες του αποτελέσματος αυτού;
4. Τι θεωρείς ότι θα μπορούσε να αλλάξει προκειμένου οι επιδόσεις να είναι υψηλότερες;
5. Πώς πιστεύεις ότι θα μπορούσα εγώ να σε βοηθήσω προκειμένου να βελτιώσουμε τις σχολικές σου επιδόσεις;

Πώς να αντιμετωπίσεις μια χαμηλή βαθμολογία του παιδιού στο σχολείο;

Τι γλώσσα χρησιμοποιούμε στην αντιμετώπιση μιας χαμηλής βαθμολογίας;

Αξιοποίηση θετικού λόγου κατά τη διάρκεια της συζήτησης με το παιδί.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης με το παιδί θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό να χρησιμοποιούμε θετικό λόγο, δηλαδή κυρίως προτρεπτικό λόγο, πρώτο πληθυντικό πρόσωπο για να δείξουμε τη συλλογικότητα και ότι είμαστε κομμάτι του προβλήματος και ενδιαφερόμαστε για την επίλυσή του, να αποφεύγουμε την προστακτική και την επίταξη, στοιχεία που δείχνουν στο παιδί ότι προσπαθούμε να επιβληθούμε. Δεν χρειάζεται να προβούμε σε απειλές, στερήσεις και αφαίρεση αντικειμένων, όπως για παράδειγμα το κινητό τηλέφωνο, αλλά θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό να επιτρέψουμε στο παιδί μέσα από τη συζήτηση να βρει το ίδιο τη λύση στο πρόβλημα αυτό.

Οργάνωση Σχολικής Μελέτης

Πάμε να δούμε ορισμένους τρόπους οι οποίοι θα συμβάλλουν είτε μεμονωμένα είτε συνδυαστικά στην διαφοροποίηση της κατάστασης αυτής.

1. Ζητώ από το παιδί, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το οποίο θα οριστεί από κοινού, η μελέτη να περιορίζεται στον χώρο του δωματίου χωρίς ηλεκτρονικές συσκευές παρά μόνο όταν αυτές θα είναι απαραίτητες για σχολικές εργασίες.
2. Ζητώ από το παιδί, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η μελέτη να γίνεται σε χώρο του σπιτιού όπου ένας από τους δύο γονείς θα έχει τον πλήρη έλεγχο εποπτείας.
3. Ζητώ από το παιδί, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, να με ενημερώνει πλήρως για τις σχολικές του υποχρεώσεις και να προετοιμάζουμε επερχόμενα διαγωνίσματα μαζί.
4. Ζητώ από το παιδί, για ένα χρονικό διάστημα, να αναλάβει εξ’ ολοκλήρου την ευθύνη της μελέτης του χωρίς να έχω επίγνωση του όγκου και των υποχρεώσεών του.
5. Στηρίζω το παιδί με ενισχυτική διδασκαλία ορισμένες φορές την εβδομάδα.

Αφού παρέλθει το χρονικό διάστημα το οποίο θα έχει από κοινού οριστεί, ζητώ από το παιδί να αξιολογήσει τις επιδόσεις του και να εκφράσει τα συναισθήματά του σχετικά με αυτές. Μπορώ να δημιουργήσω ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις εστιασμένες στην προετοιμασία, την ψυχολογία, την σύγκριση των επιδόσεων ανάμεσα στα χρονικά διαστήματα προηγούμενης προετοιμασίας και του παρελθόντος χρόνου αλλά και τα συναισθήματα του παιδιού τη στιγμή εκείνη και μετά τη λήψη των σχολικών βαθμών.

Γονεϊκή ενοχή: Είμαι “αρκετός” γονιός για το παιδί μου;