Βίντεο

Εισαγωγή

Εισαγωγή

Επεισόδιο 1

Τι είναι το άγχος, και ποια είναι η διαφορά του από το στρες

Επεισόδιο 2

Αν είσαι γονιός σημαίνει ότι θα έχεις και άγχος;

Επεισόδιο 3

Μπορεί το άγχος του γονέα να περάσει στο παιδί;

Επεισόδιο 4

Πώς να αντιμετωπίσω το καθημερινό στρες ως γονιός

Επεισόδιο 5

Κλείσιμο

Σε ποιον ανήκει το οικογενειακό άγχος;

Κλείστε τα μάτια σας και φέρτε στο νου ένα συναίσθημα. Σε περίπτωση που το πρώτο που σας ήρθε στο νου ήταν το άγχος, τότε βρίσκεστε στο κατάλληλο βίντεο!

Το άγχος είναι ένα συναίσθημα που υπάρχει στη ζωή, αρκετές φορές λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη, άλλες πάλι φαντάζει σαν βάλτος. Συνήθως η δεύτερη περίπτωση δημιουργείται όταν το συγκεκριμένο συναίσθημα γίνεται «κατακλύσιμο» και δημιουργεί την αίσθηση στο άτομο ότι είναι ακινητοποιημένο (Μενές Μαρτίν, 2020).

Αρκετά συχνά κυριαρχεί και μέσα στην οικογένεια. Εάν όμως αφιερώσετε ορισμένα λεπτά, ακόμα και δευτερόλεπτα να αναρωτηθείτε πότε ξεκινήσατε να το νιώθετε, ίσως εντοπίσετε ότι ήταν πριν τον γονεϊκό σας ρόλο; 

Αυτό που προσπαθήσουμε μέσα από αυτή τη σειρά του Project Parenting «Σε ποιον ανήκει το οικογενειακό άγχος;» είναι να γειωθεί το άγχος και ίσως να επεξεργαστεί ως συναίσθημα, χωρίς την ταμπέλα του «κακού».

Για κλείσιμο μία γρήγορα άσκηση γείωσης, καθήστε αναπαυτικά (εάν θέλετε κλείνετε τα μάτια), βάλτε την παλάμη στην καρδιά σας και ρυθμικά με σταθερό τρόπο συνδεθείτε με τον χτύπο της καρδιάς σας. Εάν είχε φωνή τι θα σας έλεγε, ίσως κάποια συμβουλή ή ένα συναίσθημα; Την συγκεκριμένη άσκηση γείωσης την ονομάζω «πεταλούδα», βοηθάει τόσο παιδιά όσο και ενήλικους να συνδεθούν με το προσωπικό τους κρυφό κομμάτι.

Γονιός σημαίνει άγχος;

Όπως ήδη αναφέραμε το άγχος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα, το οποίο ανεξαρτήτως το ρόλο που έχει το άτομο μέσα στην οικογένεια ,μπορεί να το νιώσει. Γιατί όμως οι γονείς νιώθουν τόσο πολύ άγχος;

Νομίζω η απάντηση κρύβεται στην αίσθηση της ευθύνης, που νιώθει ο γονέας, που ξαφνικά μπαίνει σε έναν ρόλο, χωρίς τις απαραίτητες «οδηγίες χρήσης». Όσο και αν «ατελείωτη» ακούγεται η 9μηνη εγκυμοσύνη, τόσο σύντομη φαντάζει στην προετοιμασία του γονεϊκού ρόλου. Κυριαρχεί η αμφιθυμία, η αμφισβήτηση και ξαφνικά η «σωστή» ανατροφή ενός παιδιού φαίνεται απροσδόκητα δύσκολη. 

Μήπως όλα τα παραπάνω συμβάλλουν στο άγχος και το καθιστούν κυρίαρχο συναίσθημα; Αρκετά συχνά, ο γονιός εστιάζει στα λεκτικά μηνύματα που λαμβάνει από το παιδί του, ως αποτέλεσμα να μη δίνει τόσο έμφαση στη συναισθηματική επικοινωνία και διάθεση. Με πιο απλά λόγια, δυσκολεύεται στο να καταλάβει εάν το παιδί του είναι φροντισμένο και νιώθει εντάξει, εάν δεν του το επιβεβαιώσει το ίδιο με τις κατάλληλες λέξεις. 

Σας ζητώ λοιπόν να αναρωτηθείτε, εάν το παιδί νιώθει ότι δεν επικοινωνεί αρκετά καλά το πως αισθάνεται, μήπως νιώθει μία απογοήτευση; Μήπως αυτή την εσωτερική απογοήτευση την «ρουφάει» ο γονιός και το κάνει δικό του συναίσθημα; Το παραπάνω ελπίζω να ακούγεται τόσο αγχώδης κατάσταση όσο είναι, γιατί σκέφτομαι τελικά το άγχος, η ματαίωση και η εσωτερική απογοήτευση ποιανού τελικά είναι; 

Μπορεί το άγχος του γονέα να περάσει στο παιδί;

Η Klein (1933) δηλώνει ότι οι σχέσεις μητέρας – βρέφους βασίζονται στη θρέψη και στην ανάπτυξη της σύνδεσης/δεσμού του βρέφους με την μητέρα. Η ίδια πρότεινε ότι το προ-προφορικό υπαρξιακό άγχος της βρεφικής ηλικίας, λειτουργεί καταλυτικά για το πως θα δημιουργηθεί το ασυνείδητο, ώστε να πραγματοποιηθεί ο διαχωρισμός του κόσμου σε «καλό» και «κακό». Αυτό λοιπόν εξαρτάται αφενός από την ιδιοσυγκρασία του παιδιού που σχηματίζεται,  και αφετέρου από το άτομο που λειτουργεί ως πρόσωπο φροντίδας. Η ποιότητα αυτής της σχέσης φέρνει στην επιφάνεια τέσσερις τύπους δεσμού μεταξύ του βρέφους και του προσώπου φροντίδας. 

Holmes, J. (1993). Attachment theory: A biological basis for psychotherapy? The British Journal of Psychiatry, Vol:163, pp. 430–438. Doi:https://doi.org/10.1192/bjp.163.4.430 

Jennings, S. (1990). Dramatherapy with Families, Groups and Individuals. London: Jessica Kingsley.

Μενές, Μ. (2012). Το παιδί και η γνώση. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη

Καφέτσιος, Κ. (2005). Δεσμός και συναίσθημα και διαπροσωπικές σχέσεις. Αθήνα: Τυπωθήτω

Γίνε μέλος σήμερα
Ελευθερία Τσαμπαρλή

Ελευθερία Τσαμπαρλή

Δραματοθεραπεύτρια, Ψυχοθεραπεύτρια

Διαβάστε περισσότερα