Πότε άραγε είναι καλή περίοδο να εφαρμόσουμε σε εμάς; Στο μέσα μας; Στη σύνδεση με τον/την εαυτό/ή μας; Στην αυτοφροντίδα μας;
Γιατί το να είσαι γονιός δεν σου αφαιρεί το δικαίωμα να φροντίζεις το “εγώ” σου, αντίθετα είναι απαραίτητο! Για αυτό οι επαγγελματίες του Project Parenting δημιούργησαν ένα eBook για εσένα, για την προσωπική σου ανάπτυξη και άνθιση. Βρες διαφορετικούς τρόπους για να ανακαλύψεις λίγα παραπάνω για εσένα και να χαλαρώσεις ουσιαστικά. Άλλωστε ειδικά αυτό το καλοκαίρι το χρειάζεσαι και σου αξίζει.
«Οι άνθρωποι έχουν δύο βασικές ανάγκες.
Dr. Gabor Mate
Τη Σύνδεση και την Αυθεντικότητα.
Όταν η Αυθεντικότητα απειλεί την Σύνδεση…
η Σύνδεση κατανικά την Αυθεντικότητα»
Μελετώντας τη θεωρία του συναισθηματικού δεσμού, δύσκολα πλέον οι γονείς/φροντιστές παραβλέπουμε την πρωταρχική ανάγκη του παιδιού για προσκόλληση, ενώ αναγνωρίζοντας την εξίσου σημαντική ανάγκη για την αποδοχή άνευ όρων, δίνουμε έναν αγώνα που πολλές φορές καταλήγει σε μάχη για να πλεύσουμε ανάμεσα και στα δύο!
Αν προσθέσουμε τις ελλείψεις μας στη θετικά βιωμένη δική μας εμπειρία σαν παιδιά, οι μνήμες γίνονται βαρίδια.. Ήταν προτιμότερο να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες των άλλων και να διασφαλιστεί η Σύνδεση παρά να νιώθουμε όπως νιώθουμε, να εκφράζουμε αυτό που αισθανόμαστε και να επιμείνουμε στην Αυθεντικότητά μας, αν οι άλλοι δεν μπορούν να μας διαχειριστούν – ή ακόμη πιο δύσκολα, αν κινδυνεύουμε οι σημαντικοί μας άλλοι να μας απορρίψουν.
Συνυπολογίζοντας τις συνθήκες ζωής που επικρατούν και βλέποντας γύρω μας όλο και περισσότερους ανθρώπους να θέλουμε να αποδράσουμε από τη ζωή που κάνουμε, μας είναι ξεκάθαρο πως η πραγματική ζωή δεν μπορεί να χωράει σε 52 Σαββατοκύριακα και κάποιες μέρες άδειας. Και μας γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο όταν κάπου εκεί ανάμεσα στις συμπληγάδες πέτρες, να σου και ξεπετιόνται τελευταία σανίδες σωτηρίας με μεγάλα φωτάκια και επιγραφές που σου μιλάνε για «Αυτοφροντίδα».
Και να αρχίσουμε να μετράμε και πάλι τις στιγμές μας, και να τις βάζουμε στη ζυγαριά: «στιγμές αυτοφροντίδας» – «άλλες στιγμές». Και πόσες θα βγουν οι μεν, πόσες οι δε άραγε; Κι αν στην ζυγαριά, μες τη μέρα καταφέρω να έχω μια εμπειρία αυτοφροντίδας; Δεν ακούγεται να έχω έλλειμμα; Κι αν έχω μια την εβδομάδα; Χμ… Κι αν έχουν πολλές στιγμές από τη ζωή μου στοιχεία αυτοφροντίδας, απόλαυσης και χαράς; Γίνεται; Πώς γίνεται; Μήπως να το αφήσω τελείως το σπορ; Είχαμε και στο χωριό μας αυτοφροντίδα! Δεν βαριέσαι, τα παιδιά να είναι καλά!
Αχ.. το να είμαστε γονείς και σύντροφοι δεν μας αφαιρεί την εαυτή/τον εαυτό μας!
Μας τον συμπληρώνει και μας τον εξελίσσει! Μας δίνει αυτή τη δεύτερη σπουδαία ευκαιρία να ικανοποιήσουμε αυτές τις δυο πρωταρχικές ανάγκες με έναν τρόπο υγιή και επανορθωτικό! Όχι, αυτοφροντίδα δεν είναι η αποσύνδεσή μας μέσα από την εμπορική / καταναλωτική έννοιά της. Είναι το δικό μας, το προσωπικό μας re-parenting. Είναι η επιλογή να χτίσουμε μια ζωή από την οποία δεν χρειάζεται να δραπετεύουμε συνεχώς. Είναι να είμαστε Συνδεδεμένοι με υγιείς σχέσεις, σε υγιείς κοινότητες που θα μπορούν να αγκαλιάσουν τη μοναδικότητα και την Αυθεντικότητα τη δική μας και όλων.
Αν τελικά η φροντίδα ήταν η λύση σε πολλά από τα προβλήματα που εξαρχής προσπαθούμε να λύσουμε, τι λες; Αξίζει τον κόπο;
Συναισθηματικός δεσμός 4 μέρη: Το Α και το Ω της γονεϊκότητας
Συναισθηματικός Δεσμός
