1h
Αποθηλασμός- συνήθεις απορίες
Ο αποθηλασμός είναι ένα θέμα που συχνά δυσκολεύει τις μητέρες, διχάζει γονείς και ειδικούς, μπερδεύει και συχνά δημιουργεί άγχος και στρες.
Συχνά γονείς επαγγελματίες υγείας και ψυχικής υγείας δίνουν πολύ μεγάλη έμφαση στη διάρκεια του θηλασμού και στο κομμάτι που αφορά την διατροφή, χάνοντας πολλές φορές την ουσία αλλά και τα διάφορα επίπεδα που επηρεάζονται από τη σύνδεση που δημιουργείται και μέσω του θηλασμού. Ξεχνάμε ότι ο αποθηλασμός εξαρτάται άμεσα από το στάδιο που βρίσκεται αναπτυξιακά το μωρό ή το νήπιο, την ηλικία του αλλά και φυσικά τις ξεχωριστές συνθήκες που υπάρχουν σε κάθε σπίτι.
Αυτή είναι ίσως η πιο συχνή ερώτηση που θα ακούσει κάποιος από τις περισσότερες γυναίκες ακόμα και στην αρχή του θηλασμού. Οι πληροφορίες που δέχονται οι νέοι γονείς είναι καταιγιστικές, συχνά χάνοντας εντελώς τη σύνδεση με τους δικούς τους στόχους και τις δικές τους ανάγκες.
Τα επιστημονικά δεδομένα μας δίνουν ξεκάθαρες πληροφορίες σχετικά με την διάρκεια του θηλασμού. Παρόλα αυτά η απόφαση του αποθηλασμού οφείλει να είναι μια απόφαση που η μητέρα θα πάρει για εκείνη και το μωρό της, όντας σωστά πληροφορημένη και υποστηριγμένη.
Στόχος του ήπιου αποθηλασμού είναι η διατήρηση και η ενίσχυση του συναισθηματικού δεσμού. Ο θηλασμός δεν αποτελεί μοναδικό τρόπο δημιουργίας και ενίσχυσης του συναισθηματικού δεσμού, αποτελεί όμως αναπόσπαστο κομμάτι σύνδεσης για τα παιδιά που θηλάζουν. Ο αποθηλασμός μπορεί να αποτελέσει μια περίοδος ενίσχυσης το συναισθηματικού δεσμού και με άλλους τρόπους πέρα από τον θηλασμό. Ο ήπιος αποθηλασμός έχει σαν στόχο τον σεβασμό στις ανάγκες της δυάδας και της σχέσης της μητέρας και του παιδιού.
Σε αυτή τη σειρά του Project Parenting θα συζητήσουμε για τον κατάλληλο χρόνο αποθηλασμού και την διάρκεια του θηλασμού. Θα μιλήσουμε για όλα όσα μπορεί ή δεν θα αλλάξουν μετά τον αποθηλασμό. Θα μιλήσουμε για τον θηλασμό, τον αποθηλασμό και την σύνδεσή τους με τον συναισθηματικό δεσμό, και πρακτικές αποθηλασμού. Το πως θα σχεδιάσετε ένα πλαίσιο αποθηλασμού προσαρμόζοντάς το στις ανάγκες σας
Davis, A., Coleman, C., & Kramer, R. (2021). Parenting styles and types: Breastfeeding attitudes in a large sample of mothers. Midwifery, 103, 103142. Tharner, A., Luijk, M. P., Raat, H., Ijzendoorn, M. H., Bakermans-Kranenburg, M. J., Moll, H. A., Jaddoe, V. W., Hofman, A., Verhulst, F. C., & Tiemeier, H. (2012). Breastfeeding and its relation to maternal sensitivity and infant attachment. Journal of developmental and behavioral pediatrics : JDBP, 33(5), 396–404. Gibbs, B. G., Forste, R., & Lybbert, E. (2018). Breastfeeding, Parenting, and Infant Attachment Behaviors. Maternal and child health journal, 22(4), 579–588.Britton, J. R., Britton, H. L., & Gronwaldt, V. (2006). Breastfeeding, sensitivity, and attachment. Pediatrics, 118(5), e1436–e1443. Dettwyler K. A. (2004). When to wean: biological versus cultural perspectives. Clinical obstetrics and gynecology, 47(3), 712–723. Dettwyler K. A. (2001). Duration of breast feeding and adult arterial distensibility. Humans are primates, designed to breast feed for years not months. BMJ (Clinical research ed.), 323(7314), 689–693.Dettwyler K. A. (1996). Cultural bias and weaning. MCN. The American journal of maternal child nursing, 21(3), 122. https://doi.org/10.1097/00005721-199605000-00003Rees, Corinne. “Childhood attachment.” The British journal of general practice : the journal of the Royal College of General Practitioners vol. 57,544 (2007): 920-2.
