Η νοητική υστέρηση αποτελεί μία σύνθετη παθολογική κατάσταση, η οποία έχει απασχολήσει κατά καιρούς πολλούς μελετητές από διαφορετικές μάλιστα επιστήμες. Αυτό δικαιολογείται ακριβώς λόγω αυτής της ιδιάζουσας φύσεως της. Όταν κάποιος ακούει τον όρο «Νοητική Υστέρηση» και δεν έχει ιδιαίτερες γνώσεις για τη συγκεκριμένη κατάσταση, δυστυχώς απευθείας χρωματίζει αρνητικά την κατάσταση αυτή, θεωρώντας πως πρόκειται για άτομα «ανόητα» ή με κάποια ψυχική ασθένεια.

Αντ’ αυτού η Νοητική Υστέρηση είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Στη Νοητική Υστέρηση το άτομο χαρακτηρίζεται από μία δυσκολία (ο βαθμός εξαρτάται, όπως θα ειπωθεί παρακάτω) στη νοητική λειτουργικότητα, αλλά και στην προσαρμοστική του συμπεριφορά και όλο αυτό το φάσμα των αδυναμιών εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια της αναπτυξιακής περιόδου του παιδιού, δηλαδή μέχρι και τα 18 έτη, όπου και ενηλικιώνεται.

Σαφέστατα καλό είναι να αντιληφθεί κανείς από την αρχή, πως όπως και σε κάθε περίπτωση, έτσι και εδώ το άτομο είναι μοναδικό και φέρει και μοναδικά χαρακτηριστικά τα οποία οφείλει κάποιος να τα μελετήσει μεμονωμένα, για να μπορέσει να καταλήξει στο κατάλληλο συμπέρασμα. Το γεγονός αυτό σχετικά με την μεταβλητότητα που διέπει το φάσμα των ικανοτήτων των παιδιών με Νοητική Υστέρηση οδήγησε σε επιμέρους διακρίσεις/ ταξινομήσεις ανάλογα με κάποια γενικά χαρακτηριστικά που εμφανίζουν ανά ομάδες. Έτσι, σύμφωνα με την Αμερικάνικη Εταιρεία για τις Νοητικές και Αναπτυξιακές Δυσκολίες και ανάλογα με το επίπεδο της Νοητική Υστέρησης έγινε η διάκριση σε ομάδες. Η τελευταία τροποποίηση των επιπέδων της έγινε το 2000 και πλέον διακρίνεται σε ελαφρά/ήπια, μέτρια, βαριά, βαθιά. Οπωσδήποτε νωρίτερα έγιναν και άλλες διακρίσεις όπως αυτή του Samuel Kirk, όμως η αφετηρία αυτών των διακρίσεων ήταν σίγουρα κοινή. Ο λόγος, λοιπόν, αυτής της διάκρισης αποσκοπεί στο να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι κατάλληλες πρακτικές για παροχή υποστηρικτικών μέσων και σχεδιασμό κατάλληλων στρατηγικών για κάθε επίπεδο. Με αυτόν τον τρόπο θα επιτευχθεί η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη βελτίωση της λειτουργικότητας του παιδιού, που έχει ως απώτερο στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μέσω της ενδυνάμωσης και της κοινωνικής του ανάπτυξης.

Μαρίνα Μοσχίδου

Μαρίνα Μοσχίδου

Φιλόλογος Ειδικής Αγωγής

Εκπαίδευση Πτυχίο: Απόφοιτη της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, του τμήματος Φιλολογίας, Ιούλιος 2015 Μεταπτυχιακό: Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (Πανεπιστήμιο Λευκωσίας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο...

Διαβάστε περισσότερα