Τρώω γιατί πεινάω ή γιατί νιώθω; Συναισθηματικό φαγητό & πραγματική πείνα

Συναισθηματικό φαγητό & πραγματική πείνα

Σου έχει τύχει να θέλεις να τρως ανά 3-4 ώρες μέσα στην ημέρα, χωρίς να παραλείπεις κανένα γεύμα, γιατί απλά δεν μπορείς; Από την άλλη πλευρά, σου έχει συμβεί να θέλεις να φας ένα γλυκό για να αισθανθείς καλύτερα; Η αλήθεια είναι ότι σε όλους μας έχει τύχει κάποια στιγμή να έχουμε βρεθεί σε αυτές τις θέσεις. Το ερώτημα όμως που τελικά καταλήγει να είναι, «τρώω γιατί πεινάω ή γιατί νιώθω;» Τι είναι άραγε το συναισθηματικό φαγητό;

Γιατί καταφεύγεις στο συναισθηματικό φαγητό;

Είναι αλήθεια ότι ο σύγχρονος τρόπος ζωής πλέον είναι τόσο γρήγορος που συχνά, οι βιολογικές ανάγκες του σώματός μας συχνά συγχέονται με τις συναισθηματικές ανάγκες. Κι αν θεωρήσουμε ότι έχουμε πολλά «σώματα», εκ των οποίων το ένα είναι το φυσικό μας σώμα και το άλλο το συναισθηματικό μας σώμα, τότε σίγουρα συχνά αυτά μπερδεύονται.

Συναισθηματικό φαγητό και η θεωρία ιεράρχησης των αναγκών

Οι βιολογικές ανάγκες

Για να μπορέσουμε λοιπόν, να τα ξεχωρίσουμε θα «φέρω στην παρέα» μας το ψυχολόγο Abraham Maslow και τη θεωρία του για την ιεράρχηση αναγκών. Σύμφωνα με τον Marslow, οι φυσιολογικές/βιολογικές ανάγκες που έχουμε είναι οι πλέον βασικές και μάλιστα, είναι αυτές που είναι απαραίτητες για την επιβίωση του σώματός μας.

Αυτές αποτελούν:

• Το νερό
• Ο αέρας
• Η τροφή
• Ο ύπνος

Όπως δηλαδή, το αυτοκίνητο χρειάζεται τη βενζίνη, τις ρόδες και τον οδηγό για να κινηθεί, έτσι και το σώμα μας χρειάζεται να έχει τα βασικά. Και αυτά αποτελούν τις βιολογικές μας ανάγκες ή αλλιώς τις ανάγκες που έχει το φυσικό μας σώμα.

Οι κοινωνικές ανάγκες

Πιο πάνω στην ιεράρχηση, συναντάμε τις ανάγκες ασφάλειας, τις κοινωνικές ανάγκες ή αλλιώς τις ανάγκες της κοινωνικής αποδοχής και τις ανάγκες τις αυτοεκτίμησης. Σε αυτές τις ανάγκες συναντάμε το αίσθημα:

• του ανήκειν
• της αγάπης
• της οικειότητας
• της αποδοχής
• της συντροφικότητας

και σίγουρα ακόμα περισσότερες συναισθηματικές ανάγκες.

Η πείνα είναι βιολογική ή συναισθηματική ανάγκη;

Το ιδιαίτερο λοιπόν, κομμάτι που υπάρχει στη θεωρία του Μaslow είναι ότι θεωρούσε τις φυσιολογικές ανάγκες τις πιο βασικές, καθώς όλες οι υπόλοιπες ανάγκες αποτελούν δευτερευούσης σημασίας, στην περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν πρώτα οι φυσιολογικές ανάγκες. Τίθεται λοιπόν, το ερώτημα πώς τελικά ξέρουμε ότι η πείνα που αισθανόμαστε είναι βιολογική ανάγκη και όχι συναισθηματική;

Άρα τρώω γιατί πεινάω ή γιατί νιώθω;

Τι θα μάθουμε στο βίντεο για το συναισθηματικό φαγητό:

Στη συγκεκριμένη συζήτηση η Ελένη Τσαχάκη, Διατροφολόγος, M.Sc – Diet & NLP We llbeing Coach – NLP Master Practitioner, θα μας μάθει:

• Για τις βιολογικές ανάγκες του σώματος και πώς συνδέεται με την αίσθηση της πείνας
• Για τον ρόλο των ορμονών και τη σύνδεση που υπάρχει με το φαγητό
• Για τον τρόπο που τα συναισθήματα επηρεάζουν τη διατροφή μας
• Για το πώς να ξεχωρίσουμε αν τρώμε γιατί πεινάμε ή γιατί νιώθουμε
• Για το πώς συνδέεται με άλλους τομείς της καθημερινής μας ευεξίας που επηρεάζουν την αίσθηση της πείνας

Ώστε να:

• Βελτιώσουμε τη σχέση με τις φυσιολογικές ανάγκες του σώματος
• Έχουμε μεγαλύτερη συνείδηση και αποδοχή της αίσθησης της πείνας ως «αγγελιοφόρο μήνυμα» ανάγκης
• Αντιμετωπίζουμε με τον καλύτερο τρόπο τις σκέψεις σχετικά με το συναισθηματικό φαγητό
• Αποκτήσουμε τη γνώση που χρειάζεται για να βελτιώσουμε τη σχέση μας με το σώμα, το φαγητό και τον αυτο-εκτίμησή μας
• Να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι, γονείς, φίλοι, συνεργάτες και φίλοι του εαυτού μας προάγοντας την κοινωνική ευημερία και συνοχή, βιώνοντας τη χαρά της ζωής.