37'
Κάθε γονέας ενός παιδιού με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) έχει μάθει μέσα από δυσβάσταχτη εμπειρία ότι οι ελλιπείς οργανωτικές δεξιότητες είναι σημαντική δυσκολία του.
Οι δυσκολίες στην οργάνωση εργασιών, αντικειμένων και δραστηριοτήτων είναι συνήθως εμφανείς από μικρή ηλικία. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, αυτά τα συμπτώματα μεταφράζονται σε ξεχασμένες ή χαμένες εργασίες στο σπίτι, ρούχα και άλλα αντικείμενα σε ακαταστασία καθώς και δυσκολία στη διατήρηση κάθε σταθερής ρουτίνας.
Όλα τα παιδιά χρειάζονται δομή, αλλά τα παιδιά με ΔΕΠΥ τη χρειάζονται ακόμη περισσότερο. Το πρώτο μέρος σε κάθε προσπάθεια για οργάνωση είναι να βοηθήσουμε ένα παιδί με ΔΕΠΥ να ξεπεράσει οποιαδήποτε αποστροφή προς τον εαυτό του. Το δεύτερο περιλαμβάνει την εύρεση των κατάλληλων εργαλείων για την κάλυψη των συγκεκριμένων αναγκών και στόχων του παιδιού. Το τρίτο, ίσως το πιο κρίσιμο μέρος της εξίσωσης, είναι η μακροπρόθεσμη οικογενειακή δέσμευση (σκεφτείτε μήνες και χρόνια, όχι εβδομάδες) στη χρήση των απαιτούμενων συστημάτων και στρατηγικών.
Αν ένα παιδί δεν μπορεί να δει σημαντικά οφέλη από την οργάνωσή του, η μάχη χάνεται πριν καν ξεκινήσει. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η οργάνωση δεν είναι μια διασκεδαστική δραστηριότητα: Χρειάζεται χρόνος και προσπάθεια και κάποια στιγμή όλες οι ρουτίνες γίνονται βαρετές. Αν υπάρχει κάτι στο οποίο τα παιδιά με ΔΕΠΥ έχουν χαμηλή ανοχή, είναι η πλήξη.
Στα θετικά, όλα τα παιδιά έχουν κίνητρο να πετύχουν, ακόμη και όταν προσποιούνται το αντίθετο. Διατηρώντας μια ενθουσιώδη και ενθαρρυντική προσέγγιση στην οργάνωση και κάνοντας ένα παιδί να αισθάνεται ως συμμετέχων και όχι ως θύμα στη διαδικασία, υπάρχει μια καλή πιθανότητα να συμφωνήσει τουλάχιστον να το δοκιμάσει.
Σε αυτό το βίντεο, η Κωνσταντίνα Φραντζεσκάκη, εκπαιδευτικός BSc., BA, PgD και σύμβουλος οικογενειών δίνει πρακτικές συμβουλές για την υποστήριξη και την καθοδήγηση ενός παιδιού με ΔΕΠΥ σε θέματα οργάνωσης και ευκολότερης καθημερινότητας του στο σπίτι.
– Πώς μπορούμε να διατηρούμε την ψυχραιμία αλλά και την ενέργεια μας ώστε να αντιμετωπίζουμε καθημερινές προκλήσεις και ενδεχόμενες συγκρούσεις με το παιδί μας που απλά σκέφτεται και λειτουργεί διαφορετικά από εμάς.
– Να προταθούν τρόποι που εξυπηρετούν το ίδιο το παιδί να θέτει και να ολοκληρώνει ξεκάθαρους στόχους.
