



“Δούλευα, ταυτόχρονα καθάριζα το σπίτι, μαγείρευα, είχα δύο μωρά” κ.ά. Σου το λέει η μάνα σου, η θεία σου, συγγενείς και γνωστοί. Και πόσο συχνά μπορεί να μην λέγεται ολόκληρη η φράση, αλλά να αφήνεται να εννοηθεί μέσα από υπονοούμενα, περίεργα κοιτάγματα, και διάφορα άλλα. “Καλά εγώ στην ηλικία σου δούλευα, μεγάλωνα τα παιδιά και είχα και το σπίτι στην εντέλεια, τι δεν προλαβαίνεις;” Πόσες φορές την έχεις ακούσει αυτή τη φράση;
Και αυτό γίνεται τη στιγμή που νιώθεις ότι χρειάζεσαι κάποιον να σε καταλάβει και να αναγνωρίσει την προσπάθειά σου και τη δυσκολία όσων βιώνεις στο δύσκολο ταξίδι της γονεϊκότητας! Αυτή η αποστασιοποιημένη στάση στην απόγνωσή σου ακούγεται από συγγενείς και γνωστούς προηγούμενων γενιών αλλά, με παρόμοια διατύπωση, και από συνομηλίκους και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που επιμένουν να μας δείχνουν πόσο «εύκολο» είναι να τα κάνεις όλα και να είσαι τέλειος/α.
To ότι κάποιος λέει ότι τα προλάβαινε όλα δεν σημαίνει ότι ήταν ευτυχισμένος, ότι αυτά τα «όλα» μπορούν να συγκριθούν με τα «όλα» που εσύ θέτεις για την οικογένειά σου, ότι τα έκανε όλα όπως εσύ θα ήθελες να τα κάνεις, ούτε πως είχε πραγματικά τη διάθεση να τα κάνει.
Εσύ ορίζεις το δικό σου αυτοσκοπό, ο οποίος μπορεί να είναι να έχεις μια ευτυχισμένη ζωή και μια χαρούμενη οικογένεια.
Για το στερεότυπο “Καλά εγώ στην ηλικία σου…” μας μιλά η Μαρία Δημητροπούλου Λόπεζ. Η Μαρία Δημητροπούλου Λόπεζ είναι Ψυχολόγος και Οικογενειακή Σύμβουλος, PhD και πιστοποιημένη εισηγήτρια σεμιναρίων διαχείρισης του στρες, με βάση τις αρχές της Ενσυνειδητότητας (Mindfulness-Βased Stress Reduction) και ανάπτυξης της επικοινωνίας και της κοινωνικοποίησης στα φυσικά περιβάλλοντα των παιδιών (Τhe Hanen Method).
Παράλληλα με την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης σε παιδιά, εφήβους, ενήλικες και οικογένειες διδάσκει σε διαφορετικά προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα ψυχολογίας σε πανεπιστήμια της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Κύπρου.