Γράμμα στον Άγιο Βασίλη: Απλό τελετουργικό ή μια ματιά στο μέλλον του παιδιού μου;

“Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη…” Το γράμμα στον Άγιο Βασίλη είναι μια διαδικασία σχεδόν «τελετουργικό», για τις περισσότερες χώρες του κόσμου και τα περισσότερα παιδιά του κόσμου, ακόμη κι αυτά που δεν έχουν ίσως πρόσβαση στα υλικά δώρα. Το γράμμα του Άγιου Βασίλη, είναι μια πρόβα για την ενήλικη ζωή ως προς το τι εκφράζει ένας άνθρωπος ως ποθούμενο, ως προς το πώς τίθενται στόχοι και κυρίως ως προς το πώς θεμελειώνεται και οργανώνεται το οικοδόμημα που λέγεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ βάσει της ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑΣ της ΠΡΟΘΕΣΗΣ.

Το γράμμα στον Άγιο Βασίλη έχει σχέση με τη συμπεριφορά και την πρόθεση;

Το τανγκό χορεύεται με δύο, αυτό ακριβώς περιγράφει την αλληλουχία μεταξύ του τι προτίθεμαι και πώς φέρομαι, μόνο που ο δρόμος εδώ μπορεί να είναι πολλαπλών κατευθύνσεων κι όχι μόνο μια απλή μονόδρομη διαδρομή.

Πώς αυτά συνδέονται με τα παιδιά;

Τα παιδιά είναι απλώς μικρά και καθόλου χαζά ή ανύμπορα να διακρίνουν τις προθέσεις των άλλων και φυσικά τις δικές τους. Όπως πολύ καλά όλοι μας γνωρίζουμε, τα παιδιά κάνουν το 90% των όσων κάνουμε και ακολουθούν ή εκτελούν το 10% από όσα λέμε. Για κάθε μας λοιπόν αξία ή για κάθε προτεραιότητα που επιθυμούμε να τηρούμε στο σπίτι και στην οικογένειά μας, οφείλουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι όχι να το κάνουμε αλλά να είμαστε αυτό που λέμε.

Η συνθήκη του «δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτης» είναι το σύνδρομο της συνακόλουθης συμπεριφοράς που μας χαρακτηρίζει ως κοινωνία και μεταφράζεται σε μη ευθύγραμμη ανάπτυξη αυτού που κάνω ή λέω με αυτό που προτίθεμαι ή αξιώνω.

Έτσι τα συναισθήματά μας είναι ένα μπερδεμένο κουβάρι, σε σύγκρουση με αυτό που συμβαίνει μέσα και γύρω μας.

Για να έχω παιδιά που μετά από χρόνια δεν θα κατηγορώ ότι ΔΕΝ είναι ανεξάρτητα και ΔΕΝ έχουν αυτοπεποίθηση ή ΔΕΝ βγαίνουν out of this bloody box κάτι οφείλω να έχω υπάρξει κι εγώ ως γονιός ως προς το τι πρότυπο είμαι και ως προς τι έχω επιτρέψει στο παιδί μου να ζητά και να ονειρεύεται (σας προλαβαίνω) με τεστ εφικτότητας στη ζώνη του ρεαλισμού…

Ναι μπορώ να ζητάω ταξίδι το φεγγάρι και ένα τέτοιο παιδί ίσως ήταν κι ο Elon Musk και οφείλω να δώσω ενέργεια και focus για να το πετύχω, καθώς αυτό εξυπηρετεί τον ανώτερο σκοπό πάνω και πέρα από ένα απλό tick in my box.. κι ένα μπράβο.

Η Μαριάννα Αντωνακάκη μας μιλά για αυτό το εντελώς αποκαλυπτικό και σημαντικό γράμμα στον Άγιο Βασίλη, που δεν μας λέει αν ήμασταν καλά παιδιά, αλλά μιλά για τις αξίες μας, τη συμπεριφορά, τη νοοτροπία, τις προσδοκίες, τα θέλω τόσο τα δικά μας όσο και των παιδιών μας. Το πιο σημαντικό δώρο για την επόμενη χρονιά!

Μιλάμε λοιπόν για το γράμμα στον Άη Βασίλη ως μια προσομοίωση για:

1. Το πώς συνδεόμαστε με κάτι πάνω και πέρα από μια απλή επίτευξη, ναι πήρα ένα κουτί LEGO… O συμβολισμός.
2. Πώς το όραμα που είναι πάνω και πέρα από την επίτευξη και την απόκτηση, ισορροπεί με την πρόθεση και το mindset, ναι mindset βγαίνει και σε παιδικά μεγέθη
3. Παίζουμε με την κλασική τεχνική της στοχοθεσίας ως δομή πίσω από τη συγγραφή του γράμματος
4. Τα νευρολογικά επίπεδα των Χριστουγέννων
5. Ορίζουμε τη χρησιμότητα των parental rituals, των τελετουργικών που συνδημιουργούμε με το παιδί μας και πώς αυτό συμβάλλει σε ασφαλείς συναισθηματικούς δεσμούς.
6. Το κουτί των γραμμάτων ως μια άγκυρα δύναμης για το παιδί μου καθώς μεγαλώνει
7. Η επιστήμη πίσω από τα παραπάνω
8. Τα αξιώματα πίσω από κάθε τεχνική, workshop και όλο το NowLetsPlay model