Πίνακας περιεχομένων

«Το παιδί μου αρκεί να είναι καλά, εγώ δεν χρειάζεται…»

Η δύναμη που έχουν τα στερεότυπα στις σκέψεις και στα συναισθήματα των ανθρώπων είναι τεράστια. Διαστρεβλωμένες απόψεις και άτυποι νόμοι μπερδεύουν τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών και  αφήνουν στο περιθώριο την ανάγκη των γονέων για τη δική τους φροντίδα ώστε να μπορούν να την παρέχουν μετέπειτα στα παιδιά τους.

Αυτό το άρθρο παρουσιάζει τη σημασία και τη δύναμη των στερεοτύπων στην καθημερινή ζωή. Πώς ορισμένες αντιλήψεις και παλαιότερες πεποιθήσεις λαμβάνουν χώρα στη σχέση με τον εαυτό και τα παιδιά.

Σπάμε το στερεότυπο: «Το παιδί μου αρκεί να είναι καλά, εγώ δεν χρειάζεται…»

Η επιρροή των στερεοτύπων σχετικά με την αγάπη

Σίγουρα όλοι έχουμε ακούσει προτάσεις όπως: «μην σε νοιάζει για μένα, θα τα καταφέρω μόνος/η μου», «εγώ για να είσαι εσύ καλά το λέω», «όταν το παιδί μου είναι χαρούμενο είμαι και εγώ». Στόχος πιθανότατα αυτών των προτάσεων είναι να δείξουν την αγάπη, το νοιάξιμο και τη φροντίδα σε ένα έντονο και ολοκληρωτικό βαθμό αυτοθυσίας, βγάζοντας το άτομο-δότη έξω από την συνθήκη. Χρειάζεται, επιπλέον, παρατήρηση και επίγνωση του πώς αυτές οι προτάσεις είναι πιθανό να μεταφέρουν μαζί με την αγάπη και ένα βάρος, μια αίσθηση χρέους στα άτομα που τα δέχονται. Τα υγιή όρια του εαυτού δημιουργούν σύνδεση με το πρόσωπο που επιθυμώ, όχι απόσταση.  

Αγαπώ το παιδί μου αγαπώντας εμένα ταυτόχρονα! Ναι, μπορεί να συμβεί!

Τι χρειάζεται ένα παιδί για να νιώθει αγάπη

  • Φροντίδα: Η φροντίδα της σωματικής αλλά και της ψυχο-συναισθηματικής υγείας των παιδιών είναι καίριας σημασίας κατά την ανάπτυξή τους.
  • Αγάπη: Η αγάπη είναι η συνθήκη όπου το παιδί νιώθει προστατευμένο και ικανό να αναπτύξει το δυναμικό του. Η αγάπη έχει όρια και ευθύνες που βοηθούν στην ανάπτυξη του εαυτού μέσω της ασφάλειας από το περιβάλλον.
  • Αποδοχή: Τα παιδιά χρειάζονται επιβεβαίωση πως γίνονται αντιληπτά και κατανοητά με πλήρη αποδοχή στις δικές τους κλίσεις και ανάγκες.
  • Ενσυναίσθηση: Ανοιχτή επικοινωνία και σεβασμός των σκέψεων και των συναισθημάτων των παιδιών δημιουργεί σύνδεση και ασφάλεια.
Σπάμε το στερεότυπο: «Το παιδί μου αρκεί να είναι καλά, εγώ δεν χρειάζεται…»

Η σημασία της αυτό-φροντίδας των γονέων

Παλιές πεποιθήσεις πως η αγάπη για τον εαυτό μας είναι ένα εγωιστικό συναίσθημα και πως αυτό σημαίνει πως δεν αγαπώ τον άλλο, χρειάζεται να αποσυρθούν. Υπάρχει χώρος να αγαπώ τον εαυτό μου και ταυτόχρονα να αγαπώ τους γύρω μου. Συγκεκριμένα, είναι προϋπόθεση να φροντίζω, να νοιάζομαι και να ακούω τον δικό μου εαυτό ώστε να έχω εφόδια για να αγαπήσω τους γύρω μου και το παιδί μου. Μόνο όταν είμαι γεμάτος και χαρούμενος, μπορώ να δώσω και να προσφέρω τη χαρά που έχω. Ένας γονιός που αποδέχεται τον εαυτό του δεν φοβάται να πάρει τις ευθύνες του, να αλλάξει, να μάθει και να αναπτυχθεί. Υπάρχει έτσι ζωντάνια και ενέργεια για την ανατροφή των παιδιών με στοργή και αγάπη και ταυτόχρονη απόλαυση όλης της οικογένειας. Και αν κάποιες φορές η φράση «ύστερα από όσα έχω κάνει εγώ για σας…» υπάρχει στο μυαλό, τότε είναι ένα καλό σημάδι για να στραφεί η προσοχή προς τον εαυτό. 

Τέλος, τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τα παραδείγματα των γονιών τα οποία λειτουργούν ως πρότυπο μίμησης στα παιδιά. Ευκαιρία να μάθουν και τα ίδια πώς να αγαπούν τον εαυτό τους.

Η αγάπη για τον εαυτό μας είναι η βάση που στηρίζει κάθε τι όμορφο και σημαντικό. Το να είναι κάποιος γονιός δεν αποτελεί εξαίρεση για αυτό. Η φροντίδα του εαυτού είναι απαραίτητη ώστε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και μόνο τότε δημιουργείται ο χώρος και ο χρόνος ώστε να μπορέσουμε να αγαπήσουμε το μικρό μας άνθρωπο.

Μαρία Κοντογιάννη

Μαρία Κοντογιάννη

Ειδική Παιδαγωγός, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Η Μαρία Κοντογιάννη γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1992. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής & Ψυχολογίας με κατεύθυνση Ψυχολογίας, ενώ παρακολούθησε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση: Ειδική Αγωγή, Διαγνωστική, Θεραπευτική, Συμβουλευτική» του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκλήρωσε με επιτυχία το πρόγραμμα «Εκπαίδευση Εκπαιδευτών Ενηλίκων» του ΕΚΠΑ, και είναι εγγεγραμμένο μέλος στην Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής όντας κάτοχος διπλώματος στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας. Πιστοποιήθηκε ως συντονίστρια εμψύχωσης ομάδων παιδιών και ενηλίκων με τη μέθοδο της Συνθετικής Παιγνιόδρασης. Από το 2016, εργάζεται ως συνοδός παράλληλης στήριξης παιδιών σε σχολεία και παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα κατ’ οίκον σε παιδιά σχολικής ηλικίας με μαθησιακές δυσκολίες. Εργάζεται επίσης σε κέντρα ειδικών θεραπειών ως ειδική παιδαγωγός υλοποιώντας εξατομικευμένα προγράμματα σε παιδιά, καθώς και ως σύμβουλος ψυχικής υγείας παρέχοντας ατομικές και ομαδικές συνεδρίες σε παιδιά, γονείς και ενήλικες. Έχει παρακολουθήσει και συμμετάσχει σε συνέδρια που αφορούν την ψυχολογία, την εκπαίδευση και τη θεατρική αγωγή. Από την ηλικία των έξι ετών ασχολείται με το χορό και τη μουσική λαμβάνοντας μέρος σε παραστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Γιωσαφάτ Ματθαίος (2010), Μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική οικογένεια, η ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού και ο ρόλος των γονέων: Μια ψυχαναλυτική προσέγγιση (εκδόσεις Αρμός)

Γεωργιάδου Νένα (2005), Παιδιά γονείς και αυτοπεποίθηση. Πώς να αυξήσετε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας… και τη δική σας (εκδόσεις Οξυγόνο)