Οι λέξεις όρια, οριοθέτηση, σύνορα, είναι πολύ γνωστές σε όλους μας και ετυμολογικά όλοι κατέχουμε την έννοιά τους. Όμως τι γίνεται με την κατανόηση και την εφαρμογή τους; Παρατηρώ ότι σε κάθε είδους σχέση η έννοια της οριοθέτησης και η εφαρμογή των προσωπικών ορίων είναι ζητήματα που απασχολούν τους ανθρώπους, έχουν διαρκώς προκλήσεις και τελικά υπάρχει ένα αναπάντητο ερώτημα.

«Τι σημαίνει τελικά θέτω τα όριά μου, εφόσον αυτό που ήδη κάνω δεν φέρνει το αποτέλεσμα που θα ήθελα;»

Η οριοθέτηση είναι μια ποιότητα τόσο προσωπική όσο και διαπροσωπική και εξελίσσεται μέσα στα πρώτα χρόνιας ανάπτυξης του παιδιού. Υπάρχουν διαφορετικές φάσεις εξέλιξης των ορίων και διαφορετικοί τύποι ορίων όπως τα σωματικά όρια, τα όρια του προσωπικού μας χώρου, τα ενεργειακά όρια και τα κοινωνικά όρια.

Στην προσπάθεια να θέσουμε λοιπόν τα όριά μας πράττουμε μέσα από τη γνώση που ήδη έχουμε για την οριοθέτηση. Αξίζει λοιπόν να διευκρινίσουμε τι δεν είναι όρια ώστε να δημιουργήσουμε ένα περισσότερο διαυγή πλαίσιο υγιούς οριοθέτησης πέρα από τα προσωπικά μας βιώματα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι 4 μύθοι για την οριοθέτηση;

1ος μύθος

Οριοθέτηση είναι τιμωρία: ΟΧΙ

Θα ήταν άδικο για την ομορφιά της οριοθέτησης να τη βάλουμε δίπλα στην τιμωρία. Η τιμωρία έχει έντονο το στοιχείο της εξουσιαστικής δύναμης του γονέα προς το παιδί του ακόμη και όταν δεν είναι αυτή η πρόθεσή του. Επίσης η έντονη συναισθηματική φόρτιση, σαν το κύμα που φουσκώνει πριν σκάσει στην ακτή, είναι γνώριμο στοιχείο της τιμωρίας αλλά όχι της οριοθέτησης.

2ος μύθος

Οριοθέτηση είναι αποσύνδεση: ΟΧΙ

Η φυσική συνέπεια της ενόχλησης για μια πράξη που έκανε το παιδί και δεν μου άρεσε, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από το να «πάρω» τον εαυτό μου είτε σαν φυσική παρουσία είτε σαν συναισθηματική απόσυρση και να αποσυνδεθώ, δηλαδή να διακόψω απότομα συνήθως τη σύνδεσή μου μαζί του.

3ος μύθος

Οριοθέτηση είναι απόρριψη: ΟΧΙ

Κάποιες φορές τα αυτιά ακούν «δεν σε θέλω» ενώ το στόμα εκφράζει «δεν θέλω». Είναι πολύ διαφορετικά λόγια και έννοιες και είναι ωφέλιμο να μην μπερδεύονται, ώστε να διατηρούμε τη σύνδεση της επικοινωνίας και την αποδοχή ακόμη και όταν δεν υπάρχει διάθεση για επικοινωνία.

4ος μύθος

Οριοθέτηση είναι περιορισμός: ΟΧΙ

Κάθε «όχι» δεν ωφελεί να έχει στοιχεία χωροταξικού περιορισμού ή συναισθηματικού εγκλωβισμού. Η οριοθέτηση δεν έχει περιορισμό έχει θέσπιση συνόρων. Κάποιες φορές μπορεί να μην ξέρω σαν γονιός αλλά και σαν άνθρωπος, αν βάζω τα όριά μου τελικά ή αν οριοθετούμαι σωστά αλλά αν με τις σωματικές μου αισθήσεις βιώνω άπλωμα μέσα στο σώμα μου και νιώθω ότι έχω χώρο γύρω μου πρακτικά ή και μεταφορικά, τότε είμαι σίγουρα στο σωστό για τον εαυτό μου μονοπάτι.

Πάμε τώρα να πούμε τι είναι η οριοθέτηση!

1η αλήθεια

Οριοθέτηση είναι η αρχή της ελευθερίας: ΝΑΙ

Θυμάμαι να μας διδάσκουν ότι το να μπορώ να εκφράζω τη λέξη «σταμάτα» είναι η αρχή της ελευθερίας. Νιώθω ελεύθερος όταν γνωρίζω τις επιλογές που έχω, όταν τιμώ το δικαίωμά μου να θέλω ή να μην θέλω κάτι, όταν ξέρω από πού μέχρι πού μου επιτρέπονται πράγματα. Ξέρετε τι συμβαίνει όταν έχω αυτές τις γνώσεις; Μπορώ να απλωθώ, να πάρω τον χώρο μου και να τις ζήσω, αυτή είναι η εμπειρία της οριοθέτησης. Η επικοινωνία μας με τα παιδιά δεν χρειάζεται να ολοκληρώνεται σε ό,τι δεν επιτρέπεται, σας ενθαρρύνω να τη συνεχίσετε και σε ό,τι επιτρέπεται ή και σε κάποια συμφωνία! Για να νιώσω ελεύθερος χρειάζεται πρώτα να νιώσω ασφαλής και γι’ αυτό χρειάζονται τα όρια στα παιδιά. Είναι υπέροχο να νιώθω ασφαλής!

2η αλήθεια

Οριοθέτηση είναι σεβασμός: ΝΑΙ

Όταν μπορώ να προσδιορίζω το «μέχρι πού», «μέχρι πόσο», «μέχρι πότε»,  μπορώ να σεβαστώ τον εαυτό μου και αν το κάνω με εμένα έπειτα μπορώ να το κάνω και με τα παιδιά μου και μέσα από τις πράξεις μου αυτά διδάσκονται πώς να θέτουν τα όριά τους, μιμητικά, εύκολα χωρίς πολλές θεωρίες και συζητήσεις.

3η αλήθεια

Οριοθέτηση είναι ευελιξία: ΝΑΙ

Η θέσπιση των ορίων δεν είναι ένας νόμος με ανεξίτηλο μελάνι που αν ειπωθεί δεν μπορεί να αλλάξει. Είναι πάρα πολύ σημαντικό ο γονιός να είναι αξιόπιστος, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να είναι και ευέλικτος. Κανένα όριο δεν χρειάζεται να καταρριφθεί αν κάποιες φορές προκύψει να αλλάξουν οι συνθήκες, απλά το προσαρμόζουμε. Να θυμάστε ότι η οριοθέτηση είναι σαν τη συνάντηση της ακτής με τη θάλασσα… Χορεύουν ανάμεσα στις εποχές και πότε η μια μπαίνει για λίγο στον χώρο της άλλης, αλλά η ακτογραμμή είναι πάντα σαφής και για τις δυο και τιμάται και από τις δυο!

4η αλήθεια

Οριοθέτηση είναι σύνδεση: ΝΑΙ

Για να μπορέσουμε να συνδεθούμε βαθιά με τους ανθρώπους, για να μπορώ να θέλω να πλησιάσω και να συναντήσω κάποιον χρειάζεται να έχουμε μια απόσταση μεταξύ μας, χρειάζεται να μπορείς να αρχίζεις από εκεί που τελειώνω εγώ και πέρα… Να τιμάμε το προσωπικό μας χώρο και τα ενεργειακά μας όρια. Με τα παιδιά ξεκινάμε ανάποδα, από τη συγχωνευμένη σχέση πάμε να γίνουμε δυο και αυτόνομοι. Μην φοβάστε, δεν θα χάσετε τα παιδιά σας έτσι, αντιθέτως θα έχετε την ευκαιρία να τα δείτε για αυτό που πραγματικά είναι τα ίδια, να στέκονται φυσικά και συναισθηματικά στα δικά τους πόδια και όχι σαν προέκταση του γονέα-εαυτού.

Συνορεύουμε λοιπόν;

Μαριτίνα Συμβουλίδη

Μαριτίνα Συμβουλίδη

Σωματική Ψυχοθεραπεύτρια

Η Μαριτίνα Συμβουλίδη είναι Σωματοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια (Bodynamic therapy system) με εξειδίκευση στο σοκ και το μετατραυματικό στρες (Bodynamic Shock, Trauma & PTSD Training). Με σπουδές στο κλάδο των θετικών επιστημών και μεταπτυχιακές σπουδές στο κλάδο της Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την έρευνα και εμπλουτίζει διαρκώς τα επαγγελματικά της εργαλεία όπως οι Τεχνικές Συναισθηματικής Απελευθέρωσης EFT, η Βοτανολογία, η Αρωματοθεραπεία, δίνοντας ολιστική διάσταση στην ψυχοθεραπεία. Μέσα από την αγάπη της για τον άνθρωπο και την υγιή του εξέλιξη υποστηρίζει ενήλικες, έγκυα ζευγάρια, γονείς και παιδιά, με σκοπό να δημιουργήσουν γερές βάσεις για σχέσεις βαθιάς σύνδεσης, κατανόησης και αγάπης τόσο με τον εαυτό τους όσο και με τους γύρω τους.

Διαβάστε περισσότερα