Έχοντας ήδη μιλήσει για τη σχέση μητέρας – κόρης και έχοντας κάνει μια εισαγωγή για τη σχέση μητέρας – γιου, έφτασε η στιγμή να εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο στη δεύτερη. Πόσο στενή μπορεί να είναι αυτή η σχέση, μπορεί να παρουσιάσει προβλήματα και αν ναι τι είδους; Τέλος, μπορεί να είναι και δυσλειτουργική και τι είναι αυτό που τελικά αποζητάμε σε αυτή τη σχέση;

Σύνδεση

Πόσο στενή είναι η σχέση μητέρας-γιου

Εάν ένας άντρας είναι πολύ κοντά στη μητέρα του, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αγόρι της μαμάς», και αν δεν είναι αρκετά κοντά μπορεί να κριθεί ότι αγνόησε την αγάπη της μητέρας του. Πώς μπορεί μια μητέρα να αποφασίσει πόσο κοντά ή μακριά πρέπει να είναι από τον γιο της; Ακολουθούν ορισμένες παράμετροι:

1. Φυσική σύνδεση: Η φυσική επαφή μεταξύ μιας μητέρας και του παιδιού της είναι απαραίτητη στην πρώιμη παιδική ηλικία. Τα αγόρια χρειάζονται τη μητέρα τους, όσο και τα κορίτσια. Ωστόσο, η ανάγκη για φυσική επαφή αλλάζει καθώς μεγαλώνει το αγόρι. Συχνά κάποιες μητέρες τείνουν να αντιμετωπίζουν τους γιους τους ως παιδιά ακόμα και μετά την ενηλικίωσή τους.

2. Συναισθηματική σύνδεση: Σε αντίθεση με τη φυσική σύνδεση, η συναισθηματική σύνδεση υπάρχει για πάντα.

3. Δια βίου σύνδεση: Ο δεσμός με τη μητέρα είναι πάντα εκεί. Ο δεσμός αυτός θα ευδοκιμήσει αν η μητέρα κατανοεί, υποστηρίζει διακριτικά, σέβεται τις επιλογές, και βοηθά στο να χτίσει ο γιος μια ανεξάρτητη και συγκροτημένη προσωπικότητα. Τι καλούνται  να κάνουν λοιπόν;

Να δώσουν την ελευθερία του με όρια, να τον αφήνουν να παίρνει αποφάσεις και πρωτοβουλίες (ανάλογα με την ηλικία του παιδιού) να του “επιτρέψουν” να εμπιστευτεί και άλλους ανθρώπους για σημαντικά θέματα. Πάνω απ’ όλα, να αποδεχθούν  τις επιλογές του και αυτό θα αυξήσει τον σεβασμό του γιου τους για τις ίδιες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι μητέρες δεν μπορούν να έχουν διαφορετική γνώμη.

Προβλήματα σχέσης μητέρας-γιου

Τα περισσότερα αγόρια βιώνουν συγκρούσεις με τις μητέρες τους κατά τη διάρκεια των εφηβικών τους χρόνων. Ειδικά στην ελληνική οικογένεια, τα προβλήματα θα μπορούσαν να εμφανιστούν ξανά στην ενηλικίωση, όπως για παράδειγμα όταν το αγόρι παντρευτεί και έχει τη δική του οικογένεια. Ας δούμε ορισμένα τυπικά προβλήματα σε μια τέτοια δυσλειτουργική  σχέση.

1. Ενοχλήσεις στους κανόνες: Ως έφηβοι, τα αγόρια θέλουν να εξερευνήσουν τον κόσμο, να περάσουν περισσότερο χρόνο με τους φίλους τους και να επιστρέψουν στο σπίτι αργά το βράδυ. Οι κανόνες που θέτει η μητέρα ή οι ερωτήσεις που θέτει, ενοχλούν τον έφηβο, και τον κάνουν να πιστεύει ότι η μητέρα του παρεμβαίνει πάρα πολύ στις δραστηριότητές του. Εδώ χρειάζεται διακριτικότητα και ανοιχτή επικοινωνία.

2. Απαιτήσεις: Τα έφηβα αγόρια ίσως χρειάζονται χρήματα για να τα ξοδεύουν με φίλους ή να θέλουν να αγοράζουν ακριβά ρούχα και ότι καινούριο προϊόν τεχνολογίας διαφημίζεται. Θέλουν η μητέρα τους να τους δίνει χρήματα όποτε το ζητούν, αλλά δεν θα ήθελαν να κάνει ερωτήσεις σχετικά με το πώς ξοδεύουν τα χρήματα. Η γνωστοποίηση της πραγματικής κατάστασης της οικογένειας και η σαφής οριοθέτηση είναι η λύση.

3. Αδυναμία ισορροπίας της σχέσης μεταξύ μητέρας και γιου: Κάποιες μητέρες συνεχίζουν να επηρεάζουν τους γιους τους και συνεχίζουν να παρεμβαίνουν στη ζωή τους  -με το πρόσχημα της βοήθειας – μερικές φορές ακόμη και μετά τον γάμο.  Η αρχή της λύση ίσως είναι να αναρωτηθεί μια μητέρα ΓΙΑΤΙ το κάνω αυτό, πού εξυπηρετεί εμένα και σημαίνει «βοηθώ» στην πραγματικότητα;

Δυσλειτουργική σχέση μητέρας-γιου

Μια σχέση μητέρας και γιου είναι συναισθηματικά δυναμική. Είναι επίσης ευαίσθητη. Οι ελλείψεις στην ανατροφή του αγοριού ή οι δυσάρεστες περιστάσεις που αντιμετωπίζει η μητέρα θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη σχέση αυτή. Ας δούμε για ποιους συνήθεις λόγους αναπτύσσεται μια δυσλειτουργική σχέση μητέρας-γιου:

1. Υπερπροστασία: Όταν η μητέρα προστατεύει τον γιο τόσο πολύ που τον επισκιάζει σε κάθε περίσταση της ζωής του, αυτό ονομάζεται «υπερπροστασία». Για παράδειγμα η αφαίρεση κάθε είδους πρωτοβουλίας με τον φόβο μην γίνει κάτι λάθος.

2. Μονογονεϊκή οικογένεια: Συχνά εάν αγόρι μεγαλώνει μόνο με τη μητέρα, ίσως λόγω του διαζυγίου των γονιών του ή του θανάτου του πατέρα του, ενδεχομένως να δημιουργηθεί ένας ιδιαίτερος συναισθηματικός δεσμός. Είναι χρήσιμο πάντα εάν είναι δυνατό, να υπάρχει ένα αντρικό πρότυπο για ένα αγόρι όπως για παράδειγμα ένας θείος ή παππούς.

3. Πολλοί αυστηροί κανόνες: Είναι σίγουρο ότι χρειάζεται να υπάρχουν ξεκάθαρα όρια στο σπίτι τα οποία θα πρέπει να συνάδουν με την ηλικία και να εξελίσσονται και αυτά, καθώς το αγόρι θα μεγαλώνει. Δηλαδή, θα ήταν βοηθητικό να υπάρχει μια ευελιξία, ώστε να μπορεί να εξελίσσεται και η σχέση. Ως έφηβος, το αγόρι θέλει να είναι και να νιώθει δυνατό και ανεξάρτητο. Πάρα πολλοί αυστηροί και ανελαστικοί κανόνες, ενδέχεται να προκαλέσουν ρήγμα στη σχέση μεταξύ της μητέρας και του γιου.

4. Απροσδιόριστα και ασαφή όρια: Τα όρια ισχύουν σε έναν δεσμό μητέρας-γιου, όπως απαιτείται σε οποιαδήποτε άλλη σχέση.

Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι η κακή σχέση μεταξύ των γονέων, η βία στην οικογένεια (οποιασδήποτε μορφής, ακόμα και σεξουαλικής κακοποίησης), η παραμέληση (φυσική και συναισθηματική). Εσείς τι νομίζετε;
Μια σχέση μητέρας-γιου θέλει φροντίδα και είναι μοναδική, όπως όλες οι σχέσεις άλλωστε. Η αγάπη είναι ο οδηγός μας! Ο τρόπος είναι το ζητούμενο.

Για εσένα που σου άρεσε αυτό το άρθρο, δες αυτό το βίντεο:

Δες το βίντεο εδώ
Ειρήνη Κλησιάρχη Ρίνη

Ειρήνη Κλησιάρχη Ρίνη

Life & Parenting Coach

Εκπαίδευση Πτυχίο: Bsc in Psychology and counselling, Teesside University Πιστοποιήσεις: Εγκληματολογία, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Certificate in Life coaching, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Μέλος του...

Διαβάστε περισσότερα

Adams, Alice (1994). Reproducing the Womb: Images of Childbirth in Science, Feminist Theory and Literature. USA: Cornell University Press.

Alcofl Linda (1988). Cultrnal feminism versus poststructuralism. h .t€n”.. Journal of Women in Culture and Society. Spring 1988. University of Chicag-o.

Alice, Lyn (1999). Power, experience and process in feminist research. In Carl Davidson, and Martin Tolich. (Eds.). Social Science Research in New Zealand. Manv paths to (Jnderstanding’ New Zealand: Longman’ American Coalition for Fathers and Children. The Costs of Father-Absence. Retrieved May 1997 from the World Wide Web. http://www.acfc.org/

Anderson, G.L., Herr,K. & Nihlen,A.S. (1994) Studvtns your School. An Educator,s Guide to Qualitative Practitioner Research. Thbusirid Oaks.Corwin Press. Anderson, Jill (1996). Yes, but is it empowerment? hritiation, implementation and outcomes of community action. kr Humphries (Ed.). Critical perspectives on Empowermenl. Great Briain: Venture Press’

Anderson, Petea (1998). projective (Jse of Drawizgs. Retrieved March 1998 from the World Wide Web: http://home.ican.neV-phansen/pages/bookproj

Ansley, Bruce (1997). Father Hunger. [Article] in the 7rgaa, Zealand Listener May 3, tgg7.

Arcana, Judith (1984). Every Mother,s son: The Role of Women in the Making of Men. Great Britain: The Women’s Press, USA: Anchor hess/Doubleday.

Bell, Diane & Klein, Renate (Eds.) (1996). Radically Speaking: Feminism Reclaimed. Melbourne, Australia: Spinifex.

Bender, L. & Rapoport, J. (1994). Animal drawings of children. h American Journal of Orthopsychiatry 14. Benmayor, Rina (1991). Testimony, action research and empowerment. In Gluck &Patai (Eds.)’ Women’s Words: The Feminist Practice of Oral History.New York: Routledge.