Γράφει η Πηγή Βυθούλκα, ανήσυχο πνεύμα, συγγραφέας και περήφανη γιαγιά!

Αγγίζοντας τα 90, τι τάχα θα μπορούσα να σας πω; Έχει σημάνει το τέλος, το τέλος δεν το γνωρίζει κανείς, όμως τα σημάδια το δείχνουν, η αρχή του τέλους. Άρα τέλος σημαίνει και αρχή. Αρχή για άλλες σκέψεις πιο ώριμες, σκέψεις αυτογνωσίας και αυτοκριτικής, χωρίς πάθος όμως είτε η κριτική αφορά εμένα είτε άλλους. Αρχή για περισυλλογή και αληθινές συγγνώμες, να φύγει ότι έχεις κρατήσει και σε πληγώνει τόσα χρόνια, να ‘σαι ελεύθερη από το πάθος.

Να το μεγάλο επίτευγμα των γηρατειών!

Τα 90 που είναι να έρθουν, θα με βρουν με την καρδιά ανάλαφρη, γαληνεμένη και αυτό το οφείλω στις συζητήσεις μας (τις κατσάδες της) με την αγαπημένη μου εγγονούλα που με έμαθε να αναγνωρίζω και να αποδέχομαι τον εαυτό μου. Να αναγνωρίζω αυτό που είμαι και να μην ζητάω από τους άλλους τίποτα περισσότερο. Με ευγνωμοσύνη σκέφτομαι Μαρινάκι μου ότι το Project Parenting με έμαθε στα 89 χρόνια μου να αγαπώ τον εαυτό μου και να αγαπώ και τους άλλους, χωρίς πολλές κριτικές. Έτσι μπορώ να πω τώρα απαλλαγμένη από το πάθος, ότι κρατάω στην καρδιά μου μόνο αγάπη. Να ‘σαι ευλογημένη, ο θεός το θέλησε να ζω ως τώρα και να ζω καλά και ας γκρινιάζω κάποτε κάποτε, σιγά σιγά θα το κόψω κι αυτό.

Με το project parenting, εγώ η γριά αυτοαναγνωρίζομαι σε ικανοποιητικό βαθμό και μπορώ να συγχωρώ.

Ό,τι μάζεψα όλα αυτά τα χρόνια, καλά, κακά, δίκαια, «άδικα», τα αφήνω να χαθούν, να πετάξουν στα σύννεφα. Και αυτό χάριν σε εσένα, γλυκό αγαπημένο μου πλασματάκι. Να είσαι καλά και να χαίρεσαι ό,τι κάνεις.