Μετρούμε μαζί 1 χρόνο, 12 μήνες, 365 μέρες, 8.760 ώρες. Δεν μπορώ όμως να μετρήσω πόσες αγκαλιές, πόσα φιλιά, πόσα χάδια, πόσα χαμογελά, πόσες γλυκές φατσούλες έζησα αυτόν τον χρόνο μαζί σου. Αλλά και πόσους φόβους, έγνοιες, άγχη, δάκρυα, ανησυχίες, ξενύχτια, ατέλειωτες προσπάθειες για να ανταποκριθώ στις πολλαπλές ανάγκες σου. Μαζί σου έμαθα τόσα πολλά… Τόσα που δεν ήξερα για μένα… Για τον κόσμο…

Και τα ανακάλυψα για σένα, με εσένα.

Ημέρα της μητέρας κορίτσι με μπαλόνια

Ανακάλυψα ότι η πιο όμορφη λέξη στον κόσμο είναι το μαμά, ο ήχος που λατρεύω να ακούω ξανά και ξανά, το γέλιο σου, το πιο γλυκό πράγμα ο τρόπος που φωτίζεται το προσωπάκι σου με ένα χαμόγελο όταν με βλέπεις. Αυτό που δεν βαριέμαι να κάνω συνέχεια είναι να σε φιλώ και να σε αγκαλιάζω και το μεγαλύτερό θαύμα… Απλά η ύπαρξη σου.

ημέρα της μητέρας μαμά και κόρη αγκαλιά

Πόση χαρά είναι να σε βλέπω κάθε μέρα να εξερευνάς πιο πολύ τον εαυτό σου και τον έξω κόσμο, τη λάμψη στα μάτια σου όταν γεμίζεις με περηφάνειά για κάθε σου μεγάλο επίτευγμα. Η στιγμή που θα ήθελα να κρατήσει για πάντα όταν αποκοιμάσαι στην αγκαλιά μου τρυφερά, το πιο γαλήνιο και όλο ζεστασιά βλέμμα σου όταν θηλάζεις, η πιο δυνατή λέξη το ευχαριστώ που μου λες με τα μάτια.

Με έκανες πρώτη φορά γονιό… ΜΑΜΑ.

Ημέρα της μητέρας μαμά αλλάζει μωρό

Και ένιωσα πως είναι να αγαπάς κάποιον πιο πολύ και από τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι όμως τρόμαξα με το πόσο μ’ αγάπησες εσύ, πόσο βαθιά, πόσο αληθινά, πραγματικά, πόσο αγνά, ποσό ανιδιοτελή, ποσό πηγαία. Χωρίς κανένα όριο, όρο ή προϋπόθεση, αντάλλαγμα, κανόνα ή συμφέρον. Δεν σ’ ένοιαξε ποτέ αν είμαι όμορφη, αν έχω καλή φωνή όταν σου σιγοτραγουδώ, πως έχει αλλάξει το σώμα μου μετά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό, δεν σε νοιάζει πόσο καλή είμαι στη δουλεία μου, πόσα βγάζω την ώρα, πόσα χρήματα έχει ο τραπεζικός μου λογαριασμός, πόσα έχω ‘πετύχει’ μέχρι σήμερα.

ημέρα της μητέρας μαμά και κόρη στη θάλασσα

Με αγαπάς γι’ αυτό που είμαι, γι’ αυτό που είσαι όταν είμαι μαζί σου, για τις στιγμές μας, για όλα όσα δεν μετριούνται, μ’ αγαπάς ακόμα κι όταν νιώθω ότι είμαι η χειρότερή μαμά του κόσμου, ακόμα και όταν δεν αγαπώ εγώ η ίδια τον εαυτό μου. Η πρώτη λέξη που είπες ήταν “αγκαλιές”. Μια λέξη απλή, δυνατή, ατόφυα.

μαμά και κόρη κορίτσι που περπατά

Αγαπημένη μου κόρη, πέρασε κιόλας ένας χρόνος. Ανυπομονώ να ζήσουμε μαζί πολλά, να με διδάξεις και ‘μένα. Είσαι ένα πλάσμα τέλεια φτιαγμένο και είναι μεγάλο το βάρος και η ευθύνη να μην σε “αλλάξουμε”. Σου υπόσχομαι ότι θα προσπαθώ κάθε μέρα. Να γίνεις, όχι ότι εγώ ονειρεύτηκα, αλλά όλα όσα εσύ προορίζεσαι. Σ’ ευχαριστώ που με έμαθες γιατί αξίζει η ζωή…